Uzasadnienie
W zażaleniu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 24 marca 2010 r., H.R. zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu od zażalenia w wysokości 100,-zł.
Zarządzeniem z dnia 22 czerwca 2010 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy pozostawił wniosek bez rozpoznania.
Na skutek sprzeciwu wniesionego przez skarżącego od powyższego zarządzenia, sprawę w przedmiocie prawa pomocy rozpoznawał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy. We wniosku o przyznanie prawa pomocy, złożonym na urzędowym formularzu, skarżący podał, iż we wspólnym gospodarstwie domowym pozostają z nim żona – R.R. oraz dwójka pełnoletnich dzieci. Skarżący jest właścicielem dwóch mieszkań położonych w B. o wielkości 47m2 i 34m2 oraz ½ hali produkcyjnej w G.. Skarżący uzyskuje z działalności gospodarczej dochody w wysokości 4000,- zł brutto, a jego żona 2600,- zł brutto. Postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2010 r. Sąd pierwszej instancji odmówił H.R. przyznania prawa pomocy.
Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie, w którym podniósł, iż nie posiada środków pozwalających na uiszczenie wpisu od zażalenia. W uzasadnieniu zażalenia skarżący argumentował, że uzyskiwane dochody wydatkuje na pokrycie bieżących potrzeb rodziny, przez co nie jest w stanie ponieść kosztów należnego wpisu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 245. § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym, jest wykazanie przez tę osobę, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Przedmiotem kontroli instancyjnej dokonywanej w postępowaniu zażaleniowym przez Naczelny Sąd Administracyjny jest zgodność z prawem orzeczeń wydawanych przez sądy pierwszej instancji. Co do zasady NSA nie rozpoznaje ponownie sprawy merytorycznie, a jedynie bada czy przy wydaniu zaskarżonego orzeczenia nie doszło do naruszenia przepisów prawa. Przedmiotem rozstrzygnięcia NSA nie jest więc istota sprawy, a jedynie ocena postępowania przed sąde pierwszej instancji. W rozpatrywanej sprawie NSA uznał, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zasadnie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Dysponowanie przez skarżącego znacznym majątkiem w nieruchomościach oraz kwotą 6600 zł brutto miesięcznie na utrzymanie czteroosobowej rodziny, w skład której wchodzi dwoje dorosłych dzieci, uprawniało sąd do oceny, iż nie została spełniona przesłanka przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym.
Jak słusznie stwierdzono w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, "przesłanką zwolnienia od kosztów sądowych nie jest brak jakichkolwiek wolnych środków finansowych (oszczędności) na ich opłacenie, ale niemożność ich wygospodarowania z uzyskanych przychodów i posiadanego majątku z uwagi na to, że całość zużywana jest na niezbędne utrzymanie strony postępowania i jej rodziny z których nie można zrezygnować lub czasowo ograniczyć, bowiem są one nieodzowne." Zestawienie kwoty przychodów uzyskiwanych miesięcznie przez skarżącego i jego małżonkę (6600 zł brutto) z kwotą wpisu od zażalenia (100,- zł) w sposób oczywisty wskazuje, iż skarżący był w stanie ponieść pełne koszty postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym stanie rzeczy wniosek w przedmiocie przyznania skarżącemu prawa pomocy nie mógł zostać przez Sąd pierwszej instancji uwzględniony.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a.