Uzasadnienie
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił skarżącym D. i R. małżonkom B. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku zapadłego w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2005.
W uzasadnieniu stwierdzono, że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku skarżący uzasadnili pobytem za granicą. Chociaż wniosek o przywrócenie terminu złożony został z zachowaniem siedmiodniowego terminu od ustania przyczyny jego uchybienia, jednakże skarżący nie uprawdopodobnili braku swojej winy w uchybieniu terminu, co w myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) [P.p.s.a.] stanowi przesłankę uwzględnienia wniosku.
W ocenie Sądu pobyt za granicą nie stanowił trudnej do przezwyciężenia przeszkody w realizacji obowiązków strony postępowania, a o terminie rozprawy, na której wyrok zapadł, skarżący byli prawidłowo poinformowani. Mając na uwadze obiektywny miernik staranności Sąd przyjął, że planując podróż w terminie mającej się odbyć rozprawy skarżący mogli należycie zadbać o swoje interesy, choćby ustanawiając pełnomocnika.
W zażaleniu na to postanowienie skarżący wnieśli "o ponowne rozpatrzenie sprawy" podnosząc, że za granicą przebywali w celach leczniczych, a wyjazd nie był planowany wcześniej. Uważali też, że zawiadomienie o treści wyroku otrzymają pocztą. Ponadto przywołali dodatkową argumentację wspierającą skargę.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, na co trafnie zwrócił uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, jest możliwe wtedy, gdy strona określonej czynności nie dokonała w terminie bez swojej winy. Stanowi o tym art. 86 § 1 P.p.s.a. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych ocena braku winy w uchybieniu terminu powinna być dokonana z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. W szczególności, w odniesieniu do strony, która wyjeżdża poza miejsce swego zamieszkania w trakcie procesu, formułuje się powinność takiego zorganizowania spraw, z ustanowieniem pełnomocnika włącznie, by podczas nieobecności strony jej interesy nie doznały uszczerbku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 2004 r., FZ 13/04).
Odnosząc powyższe uwagi do zachowania skarżących należy podzielić ocenę dokonaną przez Sąd pierwszej instancji, że skarżący wyjeżdżając za granicę w trakcie procesu i nie dbając o należytą reprezentację procesową podczas ich nieobecności wykazali się znacznym stopniem niedbalstwa. Nawet, jeżeli wyjazd ten podyktowany był względami zdrowotnymi i był nagły, nie zaskoczył przecież skarżących i nie pozbawił ich możliwości należytego uporządkowania swoich spraw na czas nieobecności w kraju; w szczególności nie miał on cech nagłej choroby, powodującej dezorganizację życia chorego i to niezależnie od jego woli. O podobnym niedbalstwie świadczy też wypowiedź skarżących odnośnie tego, że wbrew obowiązującej procedurze spodziewali się pisemnej informacji o treści wyroku. Jeżeli nie znali oni zasad postępowania przed sądem administracyjnym, powinni zasięgnąć informacji – czy to w sądzie administracyjnym, czy to w drodze uzyskania porady prawnej.
Argumentacja dotycząca "przedstawienia nowych dowodów w sprawie" nie tylko, że nie odnosi się do wniosku o przywrócenie terminu, ale powinna być użyta jeszcze podczas postępowania podatkowego, a więc przed wszczęciem sprawy sądowoadministracyjnej.
W konkluzji Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zażalenie nie jest zasadne i jako takie podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.