Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 maja 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 1554/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (dalej: "WSA") odmówił J. W. (dalej: "Skarżąca") przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Podstawą prawną wydanego orzeczenia był art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.").
Ze stanu faktycznego przedstawionego przez WSA wynika, że wyrokiem z dnia 1 grudnia 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 1554/15 WSA oddalił skargę wniesioną przez Skarżącą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 24 sierpnia 2015 r. w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn.
Pismem z dnia 7 marca 2016 r. Skarżąca złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. W uzasadnieniu Skarżąca wskazała, że w dniu 7 grudnia 2015 r. złożyła wniosek o uzasadnienie wyroku w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 1553/15, jednak w istocie wniosek ten dotyczył sprawy niniejszej. We wniosku z dnia 7 grudnia 2015 r. nastąpiła pomyłka pisarska we wpisanej sygnaturze.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia WSA wskazał, że we wniosku z dnia 7 grudnia 2015 r. Skarżąca wyraźnie wskazała sygnaturę innej sprawy (I SA/Gd 1553/15). W interesie Skarżącej leżało aby przy sporządzeniu komentowanego pisma procesowego zwrócić uwagę na to, do której sprawy adresuje wniosek. Oczywiście nie można wykluczyć przypadku gdy pomyłka w podaniu właściwej sygnatury akt może być niezawiniona, spowodowana uzasadnionymi okolicznościami, lecz w przedmiotowym wniosku o przywrócenie terminu nie zawarto żadnej argumentacji, z której WSA mógłby wywieść przyczyny pomyłki. Na oczywisty błąd pisarski nic nie wskazywało, a ograniczenie się przez Skarżącą we wniosku o przywrócenia terminu, jedynie do stwierdzenia, że wystąpiła pomyłka, nie jest wystarczające dla uznania, że zachodzi brak winy.
W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżąca zarzuciła naruszenie prawa procesowego, tj. art. 86 § 1 i 2 p.p.s.a. poprzez jego bezzasadne niezastosowanie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Należy zauważyć, że dokonywanie przez stronę czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym ograniczone jest w przeważającej części terminami procesowymi. Mają one służyć zdyscyplinowaniu, zdynamizowaniu postępowania, jak również potrzebie rozstrzygnięcia sprawy w rozsądnym czasie i stabilizacji już podjętego rozstrzygnięcia. Uchybienie terminu wywołuje skutek prawny w płaszczyźnie procesowej, prowadząc do bezskuteczności podjętej czynności, o czym wyraźnie stanowi art. 85 p.p.s.a. Od negatywnych skutków uchybienia terminowi strona może bronić się wyłącznie poprzez złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Na podstawie dyspozycji art. 86 § 1 p.p.s.a. sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Z przytoczonego przepisu wynika, że sąd postanawia o przywróceniu terminu, jeżeli strona wykaże, że w okresie, w którym powinna dokonać czynności w postępowaniu sądowym, nie dokonała jej bez swojej winy.
Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że WSA słusznie uznał, iż Skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy wiąże się bowiem z koniecznością dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, a powołane przez Skarżącą okoliczności nie wskazują na to, że niedokonanie czynności w ustawowym terminie spowodowane było przeszkodą nie do przezwyciężenia przy dochowaniu najwyższej staranności.
Nie mogło stanowić okoliczności uzasadniającej przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku błędne wskazanie sygnatury akt innej sprawy zawisłej przed WSA. Argumentacja zawarta we wniosku o przywrócenie terminu wskazywała raczej na brak staranności przy sporządzeniu wniosku o uzasadnienie wyroku, a nie na nadzwyczajne okoliczności niezależne od Skarżącej. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, oceniając merytorycznie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku, WSA zasadnie uznał brak podstaw do jego uwzględnienia. Należy zgodzić się z twierdzeniem WSA, że w niniejszej sprawie Skarżąca nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu.
Z uwagi na fakt, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa, to w ustalonych przez WSA okolicznościach faktycznych Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł argumentu, który pozwoliłby na zastosowanie art. 86 § 1 p.p.s.a. Dlatego też w tym stanie rzeczy, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak sentencji postanowienia.