Uzasadnienie
- 1. Zaskarżonym postanowieniem z 11 czerwca 2019 r., sygn. akt I SA/Gl 1323/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę J. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z 29 października 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.
- 2. W uzasadnieniu Sąd ten wskazał, że Skarżący mimo wezwania Sądu nie uiścił wpisu od skargi. Z tego względu WSA na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej p.p.s.a.) odrzucił skargę jako nieopłaconą.
- 3. Skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie, wskazując na swoją sytuację finansową.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
- 4. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Skoro mimo wezwania Skarżący nie uiścił wpisu, a jednocześnie nie był zwolniony z kosztów sądowych i z akt sprawy nie wynika, aby składał w tej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy, to nie ma żadnych podstaw, aby zakwestionować prawidłowość zastosowania przez WSA w zaskarżonym postanowieniu art. 220 § 3 p.p.s.a. i odrzucenia skargi jako nieopłaconej mimo wezwania Sądu.
W zażaleniu Skarżący nie podał żadnej argumentacji, która podważyłaby opisane ustalenia i prawidłowość zastosowania wskazanego przepisu p.p.s.a.
- 5. Nie znajdując więc podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.