Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 lipca 2016 r., sygn. akt I SA/Po 2322/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie P. B. (zwanego dalej "Skarżącym") na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 stycznia 2016 r. o sygn. akt I SA/Po 2322/15 odrzucające skargę w sprawie ze skargi Skarżącego na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 1 października 2015 r. w przedmiocie niewyrażenia zgody na zwolnienie zajętej wierzytelności.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia 10 maja 2016 r., sygn. akt I SA/Po 2322/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 marca 2015 r., sygn. akt I SA/Po 2322/15, oddalające wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 maja 2016 r. Skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 11 lutego 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł od zażalenia na postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 19 stycznia 2016 r., sygn. akt I SA/Po 2322/15, odrzucające skargę na skutek wniesienia jej po terminie, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia zażalenia. Odpis zarządzenia został doręczony osobie uprawnionej do odbioru przesyłki w dniu 30 maja 2016 r.
Sąd wskazał, że Skarżący nie uiścił należnego wpisu od zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi w zakreślonym przez Sąd terminie, a więc do dnia 6 czerwca 2016 r., co skutkuje koniecznością odrzucenia zażalenia.
W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący wniósł o uchylenie postanowienia i nadanie sprawy biegu. Podniósł, że "Sąd swoim postanowieniem dał dowód na to, że można kogoś okraść, zarazem zostać bezkarnym. Pokrzywdzony nie ma szans walczyć »o swoje« na legalnej drodze prawnej. Nasze dochody drastycznie spadły z powodu zamknięcia nie prawnego firmy przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej w K. Jesteśmy »bici« z każdej strony i nawet walka o swoje jest dla nas zamknięta z uwagi na barierę finansową. Jak więc mamy dochodzić swoich praw, w sytuacji gdy nie stać nas na opłacenie kosztów sądowych".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Rację ma Sąd pierwszej instancji, który zaskarżonym postanowieniem odrzucił zażalenie Skarżącego z powodu jego nieopłacenia w zakreślonym terminie. Zasadą jest, że Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata - art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - zwanej dalej "p.p.s.a."). W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei zgodnie z § 3 wskazanego powyżej przepisu, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W rozpoznawanej sprawie zaktualizował się skutek procesowy, o którym mowa w art. 220 § 3 p.p.s.a. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od zażalenia, przy czym w Zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału wyraźnie zaznaczono, że nieuiszczenie należnej opłaty skutkować będzie odrzuceniem zażalenia. Termin do uiszczenia wpisu bezskutecznie upłynął.
W tym stanie rzeczy Sąd pierwszej instancji zobowiązany był zażalenie odrzucić, co też uczynił, stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. [pic]