Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2008 r., sygn. akt II FZ 552/08 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie J. K. w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektor Izby Skarbowej w K. z dnia 6 lutego 2007 r. w przedmiocie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.
Do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęło zażalenie z dnia 13 stycznia 2009 r., podpisane przez skarżącego, w którym zostały zawarte zarzuty odnoszące się do postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2008 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jako niedopuszczalne należało odrzucić. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., zażalenie przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a.
Jeżeli zatem ustawa przewiduje (w określonych sytuacjach), wydanie postanowienia i jednocześnie nie stanowi, że od takiego postanowienia przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to niedopuszczalne jest wniesienie tego środka odwoławczego. Należy zauważyć, iż artykuł 194 § 1 p.p.s.a. nie znajduje zastosowania w przedmiotowej sprawie, ponieważ dotyczy postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego. Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego są prawomocne. Nie przysługują od nich żadne środki zaskarżenia. Skarżący nie ma zatem możliwości wniesienia zażalenia na przedmiotowe postanowienie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 w zw. z art. 180 i 197 § 2 p.p.s.a. należało zażalenie, jako niedopuszczalne, odrzucić.