Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 lipca 2016 r., sygn. akt I SA/Po 420/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił nieopłaconą skargę P. B. (zwanego dalej "Skarżącym").
W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący wniósł o uchylenie postanowienia i nadanie sprawy biegu. Podniósł, że "Sąd swoim postanowieniem dał dowód na to, że można kogoś okraść, zarazem zostać bezkarnym. Pokrzywdzony nie ma szans walczyć »o swoje« na legalnej drodze prawnej. Nasze dochody drastycznie spadły z powodu zamknięcia nie prawnego firmy przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej w K. Jesteśmy »bici« z każdej strony i nawet walka o swoje jest dla nas zamknięta z uwagi na barierę finansową. Jak więc mamy dochodzić swoich praw, w sytuacji gdy nie stać nas na opłacenie kosztów sądowych".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu.
Rację ma Sąd pierwszej instancji, który zaskarżonym postanowieniem odrzucił skargę strony z powodu jej nieopłacenia w zakreślonym terminie. Zasadą jest, że Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - zwanej dalej "p.p.s.a."). W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei zgodnie z § 3 wskazanego powyżej przepisu, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W rozpoznawanej sprawie zaktualizował się skutek procesowy, o którym mowa w art. 220 § 3 p.p.s.a. Podatnik został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi, przy czym w Zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału wyraźnie zaznaczono, że nieuiszczenie należnej opłaty skutkować będzie odrzuceniem skargi. Termin do uiszczenia wpisu bezskutecznie upłynął, a na jego bieg – jak słusznie podkreślił Wojewódzki Sąd w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia – nie miało wpływu złożenie przez stronę kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy. W tym stanie rzeczy Sąd administracyjny pierwszej instancji zobowiązany był skargę odrzucić, co też uczynił, stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. [pic]