Uzasadnienie
J. K.(zwany dalej skarżącym), zam. w [...], [...], w dniu 6 lipca 2017 r. własnoręcznie sporządził skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białej Podlaskiej. Skarga została wniesiona skutecznie w dniu 6 lipca 2017 (data stempla na kopercie).
W związku z wniesioną skargą skarżący został wezwany zarządzeniem do uiszczenia wpisu od wniesionego pisma.
W piśmie z dnia 20 sierpnia 2017 r. zatytułowanym zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału w przedmiocie uiszczenia wpisu podniósł, że "nie będzie opłacał, uiszczał wpisu za osoby zmarłe bo to jest poświadczenie nieprawdy i posługiwanie się osobą zmarłą". Podniósł ponadto, że "zmarłe osoby upoważniły go do reprezentowania ich".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest niezasadne i jako takie podlega oddaleniu.
Przepis art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – określanej dalej jako "p.p.s.a." ustanawia ogólną zasadę, że wniesiona skarga podlega opłacie. Na tej podstawie skarżący - który sporządził i wniósł skargę - został wezwany do uiszczenia wpisu od niej.
Argumenty podniesione w zażaleniu na zarządzenie nie odnoszą się ani do wskazanej w zarządzeniu podstawy zarządzenia, ani wysokości wpisu, o jaki strona jest wzywana, nie mogą zatem zostać rozpatrzone na tym etapie postępowania wpadkowego. Obecnie istotne jest, że skarżący zobowiązany był wniesioną przez siebie skargę opłacić. Został zatem wezwany do uiszczenie wpisu od wniesionego przez siebie pisma i skargi – mimo wezwania – nie opłacił.
Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji