Uzasadnienie
Postanowieniem z 23 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (sygn. akt I SA/Gl 439/18) odrzucił sprzeciw E. M. – nazywanej dalej "Skarżącą", od postanowienia referendarza sądowego z 22 czerwca 2018 r., którym odmówiono przyznania Skarżącej prawa pomocy.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej 28 czerwca 2018 r., natomiast sprzeciw od tego postanowienia został wniesiony 6 lipca 2018 r. Tymczasem, zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018, poz. 1302, dalej: "P.p.s.a.") termin do wniesienia sprzeciwu upłyną zatem 5 lipca 2018 r. W konsekwencji, kierując się art. 259 § 2 P.p.s.a., Sąd pierwszej instancji odrzucił wspomniany sprzeciw, jako wniesiony po terminie.
W zażaleniu skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego pełnomocnik Skarżącej wskazała, że wbrew temu co stwierdził Sąd pierwszej instancji, sprzeciw został wniesiony w terminie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie okazało się niezasadne, dlatego zostało oddalone.
Ze zwrotnego druku potwierdzenia odbioru przesyłki (k. 45 akt sprawy) wynika, że odpis postanowienia referendarza sądowego z 22 czerwca 2018 r. został przesłany na adres kancelarii pełnomocnika Skarżącej, a przesyłkę doręczono 28 czerwca 2018 r.
Siedmiodniowy termin do złożenia sprzeciwu, przewidziany w art. 259 § 1 P.p.s.a., upłynął zatem 5 lipca 2018 r., a nie jak wskazuje pełnomocnik strony 6 lipca 2018 r. Tym samym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zasadnie zastosował art. 259 § 2 P.p.s.a. i odrzucił sprzeciw jako spóźniony.
Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.