Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę W. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną.
W uzasadnieniu wskazał, że na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 7.12.2017 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100,00 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpowiadając na wezwanie, skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 8.03.2018 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Wobec wniesienia sprzeciwu, postanowieniem z dnia 23.04.2018 r. Sąd utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 24.04.2018 r. skarżący wezwany został do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 7.12.2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100,00 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu 8.05.2018 r., zatem termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał z dniem 15.05.2018 r. Należny wpis od skargi nie został uiszczony. Wobec tego, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: P.p.s.a.), Sąd skargę odrzucił.
W zażaleniu na postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie jako rażąco naruszające prawo.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. W myśl art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Skoro zatem skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi i obowiązku tego nie dopełnił, będąc jednocześnie poinformowanym, jakie skutki wynikają z niedopełnienia tego obowiązku, to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach obowiązany był skargę tę odrzucić. W sprawie nie zachodzi żaden z wyjątków od zasady ponoszenia przez strony kosztów postępowania.
Po pierwsze sprawa nie należy do kategorii spraw objętych ustawowym zwolnieniem, określonym w art. 239 i następnych P.p.s.a. Skarżącemu nie zostało również przyznane prawo pomocy, pomimo złożenia wniosku w tym zakresie (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23.04.2018 r. sygn. akt I SA/Gl 1346/17). Jednocześnie, skarżący w treści zażalenia nie podniósł żadnych argumentów zmierzających do wskazania w czym upatruje by zaskarżone postanowienie było,,rażąco naruszające prawo".
Z tego względu, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., oddalił zażalenie skarżącego.