Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (sygn. akt I SA/Gl 1470/15) odrzucił skargę W. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 30 września 2015 r. w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych.
Ze stanu sprawy przyjętego przez Sąd pierwszej instancji do rozpoznania wynika, że podatnik, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 grudnia 2015 r., został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 15 października 2015 r. W otwartym terminie do uiszczenia wpisu skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Powyższe postanowienie zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 czerwca 2016 r.
Zarządzeniem z dnia 15 czerwca 2016 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego Zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 grudnia 2015 r. w przedmiocie uiszczenia wpisu, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 23 czerwca 2016 r.
Należny wpis od skargi nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), dalej: p.p.s.a., odrzucił skargę z uwagi na jej nieopłacenie w terminie. W rozpatrywanej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu została doręczona skarżącemu w dniu 23 czerwca 2016 r. W związku z tym, termin przewidziany na uiszczenie wpisu od skargi upłynął skarżącym bezskutecznie z dniem 30 czerwca 2016 r.
Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie. Wskazał w nim, że składając wniosek o przyznanie prawa pomocy przedstawił swoją sytuację zgodnie z prawdą.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest oczywiście bezzasadne.
Przedmiotem rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny niniejszej sprawy wpadkowej jest zasadność odrzucenia skargi przez Sąd pierwszej instancji postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2016 r. W postępowaniu tym Sąd nie bada czy zostały spełnione przez stronę skarżącą przesłanki do przyznania prawa pomocy, a jedynie rozstrzyga czy Sąd pierwszej instancji postąpił właściwie odrzucając skargę. Te uwagi wydają się zasadne w świetle przedstawionego w zażaleniu uzasadnienia.
Rację ma Sąd pierwszej instancji, który zaskarżonym postanowieniem odrzucił skargę strony z powodu jej nieopłacenia w zakreślonym terminie. Zasadą jest, że Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 p.p.s.a.). W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei zgodnie z § 3 wskazanego powyżej przepisu, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W rozpoznawanej sprawie zaktualizował się skutek procesowy, o którym mowa w art. 220 § 3 p.p.s.a. Podatnik został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi, przy czym w Zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału wyraźnie zaznaczono, że nieuiszczenie należnej opłaty skutkować będzie odrzuceniem skargi. Termin do uiszczenia wpisu bezskutecznie upłynął. W tym stanie rzeczy Sąd administracyjny pierwszej instancji zobowiązany był skargę odrzucić, co też uczynił, stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.