Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił zażalenie S.P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z dnia 30 sierpnia 2010 r., którym to zarządzeniem wezwano Go do wykonania obowiązku uiszczenia wpisu od skargi.
Jak wyjaśniono w uzasadnieniu postanowienia zgodnie z zarządzeniem z dnia 2 czerwca 2010 r. wezwano skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu od skargi w kwocie 100 zł pod rygorem odrzucenia skargi. Na zarządzenie to skarżący wniósł zażalenie, które postanowieniem NSA z dnia 6 sierpnia 2010 r. (II FZ 345/10) zostało oddalone. NSA uznał, że Przewodniczący wydziału miał obowiązek wezwać stronę do uiszczenia wpisu sądowego.
Zarządzeniem z dnia 30 sierpnia 2010 r. ponownie wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia.
S.P. złożył zażalenie na powyższe zarządzenie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uznał zażalenie za niedopuszczalne i odrzucił je na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a.
S.P. wniósł na to postanowienie zażalenie, w którym domagał się jego uchylenia w całości. W uzasadnieniu zawarto jedynie treści nie związane z przedmiotem sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Kolejne wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi i wyznaczenie terminu, dokonane po wcześniejszym oddaleniu przez sąd drugiej instancji zażalenia na zarządzenie przewodniczącego w tym samym przedmiocie, stanowi czynność materialno-techniczną wynikającą z prawomocnego zakończenia postępowania, w którym doszło do oddalenia zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny w sposób ostateczny wypowiedział się o obowiązku uiszczenia wpisu, co implikowało czynność przewodniczącego w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu, która to czynność nie stanowiła jednak zarządzenia wymienionego w art. 227 § 1 p.p.s.a. i nie podlegała zaskarżeniu.
Sąd pierwszej instancji nie miał obowiązku ponownego wzywania skarżącego do uiszczenia w terminie ustawowym wpisu od skargi po oddaleniu zażalenia na zarządzenie z dnia 2 czerwca 2010 r. Pismo sądu z dnia 1 września 2010 r. sporządzone na podstawie zarządzenia z dnia 30 sierpnia 2010 r. traktować należało jako obejmujące pouczenie stanowiące realizację zasady określonej w art. 6 p.p.s.a. Ani zarządzenie, ani wezwanie nie stanowiło zarządzenia o jakim mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a, nie było więc zaskarżalne na podstawie art. 227 § 1 p.p.s.a. W art. 194 § 1 p.p.s.a. nie przewidziano też zaskarżalności zarządzeń sądowych w ramach realizacji obowiązków określonych w art. 6 p.p.s.a. Wobec tego trafne było stanowisko sądu pierwszej instancji co do niedopuszczalności zażalenia.
Z wymienionych powodów oddalono zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.