Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 8

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 9 sierpnia 2012 r., sygn. akt II FZ 573/12

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia WSA (del.) Anna Sokołowska
Rozpoznanie
w dniu 9 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 12 kwietnia 2012r., sygn. akt I SA/Lu 548/11 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej
Sprawa
w sprawie ze skargi B. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia 11 maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie łącznego zobowiązania podatkowego za 2011 r. postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2012 r., sygn. akt I SA/Lu 548/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargi kasacyjne K. K. i A. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie sygn. akt I SA/Lu 548/11 z dnia 14 grudnia 2011 r. w sprawie skargi B. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia 11 maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie łącznego zobowiązania podatkowego za 2011 r.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, iż wyrokiem z 14 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę B. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia 11 maja 2011 r. wydane w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie łącznego zobowiązania podatkowego za 2011 r.

Pismem z dnia 16 grudnia 2011 r. skarżący B. T. złożył wniosek o sporządzenia pisemnego uzasadnienia wyroku. W dniu 15 lutego 2012 r. doręczono skarżącemu odpis wyroku z pisemnym uzasadnieniem.

W dniu 2 marca 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga kasacyjna sporządzona i podpisana przez B. T. Z treści skargi wynikało, że B. T. działa również w imieniu sióstr K. K. i A. M. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 marca 2012 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez wskazanie: że jest adwokatem oraz podanie podstawy na jakiej wnosi skargę kasacyjną w imieniu K. K. i A. M., skoro osoby te nie posiadają przymiotu strony w postępowaniu zakończonym zaskarżonym wyrokiem, zaznaczając jednocześnie, że sprawa o sygn. akt [...] jest zupełnie odrębną sprawą pozostającą poza kognicją wojewódzkiego sądu administracyjnego, w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego wezwania pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.

W odpowiedzi na wezwanie skarżący wskazał, że jest adwokatem, dołączając jednocześnie kserokopię legitymacji adwokackiej, wizytówki oraz wyciąg z listy adwokatów Izby Adwokackiej w W. z 2011 r. Odnośnie reprezentowania K. K. i A. M. wyjaśnił, że skargę kasacyjną wnosi również w ich imieniu, gdyż był i jest ich pełnomocnikiem w sprawie o sygn. akt [...]. Dodał, że w sprawie tej znajdują się również pełnomocnictwa udzielone skarżącemu. Podkreślił, że sprawa [...] została "przekształcona" w postępowaniu administracyjnym w sprawę podatkową, a WSA w Lublinie dokonał oceny wskazanej wyżej sprawy spadkowej bez wglądu do jej akt.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie przywołał treść art. 173 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a." Wskazał iż z powołanego wyżej przepisu wynika, że podmiotami uprawnionymi do wniesienia skargi kasacyjnej są strony postępowania, tj. skarżący, organ administracji publicznej oraz stosownie do art. 12 p.p.s.a. uczestnik postępowania w rozumieniu art. 33 p.p.s.a., a także prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich i Rzecznik Praw Dziecka. Wskazane podmioty mogą wnieść skargę kasacyjną po doręczeniu im odpisu wyroku z uzasadnieniem. To ostatnie zastrzeżenie jest istotne ze względu na to, iż data doręczenia uzasadnienia stanowi początek biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, a ponadto ma związek z charakterem prawnym skargi kasacyjnej, która musi zostać oparta na konkretnych podstawach (art. 174 p.p.s.a.), którymi NSA jest związany przy rozpoznawaniu sprawy (art. 183 § 1 p.p.s.a.).

Jak zauważył Sąd I instancji w sprawie niniejszej stronami postępowania przed sądem pierwszej instancji byli B. T. (skarżący), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Z. oraz uczestnicy postępowania J. T. i T. T. Z wnioskiem o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku sądu z dnia 14 grudnia 2011 r. wystąpił jedynie B. T., któremu odpis uzasadnienia został doręczony w dniu 15 lutego 2012 r. W konsekwencji jedynym podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie niniejszej jest B. T. W zażaleniu na powyższe postanowienie, skarżący podniósł, iż jako "wnioskodawca i jako pełnomocnik" K. K. i A. M. nie otrzymał w sprawie [...] orzeczenia o stwierdzeniu nabycia praw do spadku z tego powodu skarżący nie mógł wnieść przysługujących mu środków zaskarżenia także w obronie K. K. i A. M., które prawdopodobnie zostały wyeliminowane wbrew art. 922 § 1 Kc z nabycia praw do spadku po J. T. Dalej skarżący podnosi, iż wyeliminowanie jego jako wnioskodawcy i pełnomocnika przez Sąd orzekający nie pozbawia go uprawnień ani do spadku ani do prawa do obrony mocodawczyń K. K. i A. M., których nadal jest pełnomocnikiem w sprawie [...] i dalej będzie walczył w ich obronie w sprawie mimo, iż Sąd "odrzucił" jego status i prawo bycia wnioskodawcą i pełnomocnikiem w sprawie [...].

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 173 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012, poz. 270 j.t), nazywany dalej p.p.s.a., skargę kasacyjną może wnieść strona postępowania, tj. skarżący, organ administracji publicznej oraz stosownie do art. 12 p.p.s.a. uczestnik postępowania w rozumieniu art. 33 p.p.s.a., a także prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich i Rzecznik Praw Dziecka.

W niniejszej sprawie badanie legitymacji do wniesienia skargi kasacyjnej prowadzi do wniosku, że skarga kasacyjna nie została złożona przez uprawniony podmiot.

Status strony, tak w postępowaniu administracyjnym, jak i sądowoadministracyjnym i ze skargi kasacyjnej, jest związany z istnieniem interesu prawnego u podmiotu, który domaga się uruchomienia któregoś z tych postępowań.

Skuteczne wszczęcie postępowania kasacyjnego zależy od łącznego spełnienia warunków przewidzianych przepisami p.p.s.a.: wniesieniem skargi kasacyjnej w terminie (art. 177), sporządzenie jej przez adwokata, radcę prawnego lub inną uprawnioną osobę (art. 175), zachowaniem wymogów formalnoprawnych (art. 176 w zw. z art. 174), należytym opłaceniem (art. 221) oraz wniesieniem jej przez uprawniony podmiot (art. 173 § 2). Niezaistnienie, którejkolwiek z tych przesłanek powoduje niedopuszczalność skargi kasacyjnej. Rację ma Sąd I instancji, iż wskazane podmioty mogą wnieść skargę kasacyjną po doręczeniu im odpisu wyroku z uzasadnieniem.

Jak wynika z akt postępowania w niniejszej sprawie stronami postępowania przed sądem pierwszej instancji byli B. T. (skarżący), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Z. oraz uczestnicy postępowania J. T. i T. T. Z wnioskiem o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku sądu z dnia 14 grudnia 2011 r. wystąpił jedynie B. T., któremu odpis uzasadnienia został doręczony w dniu 15 lutego 2012 r. A zatem jedynym podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie jest B. T. Skoro K. K. i A. M. nie były ani stroną postępowania ani uczestniczkami tego postępowania to skargę kasacyjną w niniejszej sprawie wniósł podmiot nieuprawniony.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Lublinie z dnia 12 kwietnia 2012 r., odpowiada prawu.

Natomiast podkreślić należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie nie rozstrzygał ani o statusie B. T. jako pełnomocnika K. K. i A. M. ani o możliwości bycia wnioskodawcą w sprawie [...], bo nie był do tego uprawniony.

Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.