Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2013 r., sygn. akt I SA/Go 1129/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił zażalenie B. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 17 października 2012 r., w przedmiocie pozostawienia zażalenia bez rozpoznania.
Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie Sąd pierwszej instancji wskazał, że Skarżąca osobiście sporządziła i wniosła zażalenie na postanowienie tut. Sądu z dnia 26 marca 2013 r. odrzucające sporządzoną przez nią skargę kasacyjną. Tymczasem w piśmie przewodnim Sądu z dnia 29 marca 2013 r. doręczającym odpis postanowienia Skarżąca została pouczona o obowiązku wynikającym z art. 194 § 4 p.p.s.a. W ocenie Sądu, Skarżąca była świadoma, iż tego rodzaju pismo procesowe winno być sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika. Brak było także, zdaniem Sądu, informacji, które pozwoliłyby stwierdzić, że skarżąca należy do kręgu osób o których mowa w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a., zaś z przedłożonego w sprawie zaświadczenia o zatrudnieniu wynika, że skarżąca na co dzień jest zatrudniona w Zespole Szkół Specjalnych na stanowisku pomoc nauczyciela.
W zażaleniu z dnia 29 kwietnia 2013 r. Skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej z podpisem wyznaczonego przez Sąd pełnomocnika procesowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Obowiązek ustanowiony powołanym przepisem ma charakter bezwzględny. Oznacza to, że żadne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną. Prawidłowo zatem Sąd I instancji uznał, że wniesione przez stronę skarżącą zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej jest dotknięte brakiem nieusuwalnym w trybie art. 49 p.p.s.a. Zażalenie na postanowienie z dnia 26 marca 2013 r. sporządziła i podpisała osobiście B. S., nie legitymując się przy tym uprawnieniami wymaganymi od osób wymienionych w art. 175 § 2 i § 3 p.p.s.a., czym naruszyła obowiązek wynikający z przywołanego na wstępie art. 194 § 4 p.p.s.a.
Zaznaczyć także należy, że mimo pouczenia (k- 71 akt sądowych) o powyższym obowiązku przy doręczeniu odpisu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 26 marca 2013 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej Skarżąca wniosła osobiście sporządzone zażalenie.
Wobec powyższego Sąd pierwszej instancji prawidłowo zaskarżonym postanowieniem odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.
Odnośnie zaś przywrócenia terminu do złożenia skargi kasacyjnej, to jego rozpatrzenie będzie możliwe w osobnym postępowaniu stosownie do treści art. 86 i art. 87 p.p.s.a., po uprzednim złożeniu odpowiedniego wniosku do Sądu pierwszej instancji.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i orzekł jak na wstępie z mocy art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.