Uzasadnienie
Pismem z dnia 30 lipca 2013 r. (k-195) pełnomocnik Przedsiębiorstwa "I." sp. z o.o. w B. cofnął w imieniu skarżącej zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 czerwca 2013 r., sygn. akt I SA/Gl 539/13, odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 19 marca 2013 r. oraz poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie: p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a Sąd wydaje postanowienie o umorzenie postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W myśl art. 193 p.p.s.a jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Zgodnie natomiast z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
Ze względu na cofnięcie zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 czerwca 2013 r. należało umorzyć postępowanie sądowe wszczęte tym zażaleniem.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a postanowił postępowanie zażaleniowe umorzyć. O zwrocie wpisu od zażalenia orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.