Uzasadnienie
1. A. P.z (dalej: skarżąca) złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wniosek został złożony na formularzu, który nie zawierał żadnych danych dotyczących majątku skarżącej. Na końcu widniało wydrukowane nazwisko skarżącej. Tym samym złożony formularz PPF nie został ani wypełniony, ani własnoręcznie podpisany.
W wykonaniu zarządzenia z dnia 8 kwietnia 2015 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez "wypełnienie wszystkich rubryk we wniosku i podpisanie (go) własnoręcznym podpisem (nie mechanicznie odtworzonym) (...) w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania" (karta nr 73).
Wezwanie odebrał ojciec skarżącej w dniu 22 kwietnia 2015 r., co zostało potwierdzone jego własnoręcznym podpisem, złożonym na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Termin do wykonania wezwania sądu upłynął z dniem 29 kwietnia 2015 r.
W wyznaczonym terminie braki formalne wniosku o przyznanie praw pomocy nie zostały uzupełnione.
- 2. Postanowieniem z dnia 12 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowił pozostawić wniosek skarżącej bez rozpoznania, zgodnie z pouczeniem.
- 3. Na powyższe skarżąca wniosła zażalenie, podnosząc zarzut m.in. niepełnego uzasadnienia rozstrzygnięcia i wadliwość ustaleń.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu,
4. W rozpoznawanej sprawie skarżąca uchyliła się od zadośćuczynienia zasadniczemu obowiązkowi procesowemu strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, jakim jest własnoręczne podpisanie pisma kierowanego do sądu (por. art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Od spełnienia tego wymogu uzależniona jest skuteczność pisma.
W tym stanie rzeczy sąd administracyjny pierwszej instancji trafnie uznał, że wniosek skarżącej zgłoszony na niewypełnionym i niepodpisanym formularzu należało pozostawić bez rozpoznania.
W sprawie nie zaistniały również przesłanki uzasadniające zastosowanie instytucji przywrócenia terminu. Słusznie wskazał sąd administracyjny pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują żadnych terminów w jakich strona może złożyć wniosek o przyznanie prawa pomocy. W konsekwencji odrzucenie wniosku na podstawie art. 88 w związku z art. 86 § 2 p.p.s.a. ocenić należało jako zgodne z prawem.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a.