Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 września 2016 r. (II FZ 582/16), Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością C. [...] z siedzibą w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 maja 2016 r. (I SA/Kr 1709/15) o odrzuceniu skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie z dnia 28 sierpnia 2015 r. w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego.
Na powyższe postanowienie skarżąca Spółka złożyła zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie jako niedopuszczalne należało odrzucić.
Jak stanowi art. 3 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny sprawuje nadzór nad działalnością wojewódzkich sądów administracyjnych w zakresie orzekania w trybie określonym ustawami, a w szczególności rozpoznaje środki odwoławcze od orzeczeń tych sądów; zakres kognicji Naczelnego Sądu Administracyjnego potwierdza także art. 15 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.), stanowiąc, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje środki odwoławcze od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, w tym na mocy art. 194 § 1 P.p.s.a. - zażalenia na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych. Wymienione ustawy nie przewidują natomiast możliwości rozpoznawania przez Naczelny Sąd Administracyjny środków odwoławczych od orzeczeń tegoż Sądu, jako że nie przysługuje od nich żaden środek odwoławczy; orzeczenia te są więc prawomocne (art. 168 § 1 P.p.s.a.).
W konsekwencji od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego, oddalającego zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, odrzucającego skargę, nie przysługuje już żaden środek odwoławczy, co oznacza, że skarżąca Spółka nie ma możliwości wniesienia zażalenia na wymienione postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wniesione przez skarżącą zażalenie jest więc niedopuszczalne i jako takie podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 193 P.p.s.a.