Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 3 września 2010 r., sygn. akt I SA/Rz 342/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił P. B. przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podał art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej: p.p.s.a.).
W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał, że zarządzeniem przewodniczącego wydziału z dnia 8 czerwca 2010 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 24 marca 2010 r. Wezwanie to przesłane zostało na adres skarżącego podany w skardze, jednakże pomimo dwukrotnego awizowania, nie zostało przez niego odebrane w terminie. Wobec nieuzupełnienia braku fiskalnego, postanowieniem z dnia 12 lipca 2010 r. Sąd odrzucił skargę. Natomiast pismem z dnia 5 sierpnia 2010r. skarżący, uiściwszy uprzednio wymagany wpis, wniósł o przywrócenie mu uchybionego terminu, podając iż nie był w stanie odebrać skierowanego do niego wezwania, gdyż w czasie awizowania przesyłki przebywał w "trasie handlowej" związanej z wykonywaną przez niego działalnością handlową, zaś o fakcie uchybienia terminu do wniesienia wpisu dowiedział się dopiero z treści postanowienia o odrzuceniu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Zdaniem Sądu, niezapewnienie sobie możliwości odbioru korespondencji czy to poprzez ustanowienie pełnomocnika do doręczeń, czy też podanie innego adresu do korespondencji, jawi się jako zwykłe niedbalstwo. Skoro skarżący często przebywał poza miejscem, które podał Sądowi jako adres, na który mają być kierowane pisma a przy tym nie ustanowił pełnomocnika do doręczeń, sam w istotny sposób ograniczył sobie możliwość doręczenia mu pisma.
W zażaleniu skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący wniósł o jego uchylenie. Jako podstawę prawną zażalenia podał art. 194 § 1,2,3 w związku z art. 86 § 3 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest niezasadne.
W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji trafnie ocenił, że nie został uprawdopodobniony brak winy strony w uchybieniu terminu, gdyż okoliczności podane we wniosku o jego przywrócenie nie dają podstaw do przyjęcia, że uchybienie to było niezawinione.
Podkreślić należy, że wskazywane w orzecznictwie okoliczności, uniemożliwiające terminowe dokonanie czynności z uwagi na różnorodność zjawisk życiowych takich jak: przerwa w komunikacji, nagła choroba strony lub pełnomocnika, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar, itp., są przeszkodami, których nie da się przezwyciężyć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Z pewnością nie należy do powyższych okoliczności przebywanie w "trasie handlowej" polegającej na składaniu wizyt u kontrahentów z całej Polski oraz wyjazd po towar do Hiszpanii. Okoliczności powyższe świadczą - wbrew twierdzeniom skarżącego - o niedochowaniu przez niego szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw.
Wobec powyższego, zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji odmawiające przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi oraz zaprezentowaną w nim argumentację należy uznać za zgodne z treścią art. 86 § 1 i art. 87 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.