Uzasadnienie
1. Postanowieniem z dnia 13 listopada 2014 r., III SA/Wa 2755/14, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie odmówił K. S. (zwanej dalej skarżącą) wstrzymania wykonania postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 12 czerwca 2014 r. w przedmiocie oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Sąd pierwszej instancji wskazał, że akt ten (postanowienie w przedmiocie oddalenia zarzutów) nie kwalifikuje się do wykonania zatem nie można wstrzymać jego wykonania.
2. Od powyższego postanowienia skarżąca wniosła zażalenie, w którym wniosła o wstrzymanie wykonania postanowienia z dnia 12 czerwca 214 r. Podniosła, że zasadniczy przedmiot sporu jest skierowany przeciwko niej. Zatem skarżąca ma na celu "wstrzymanie konkretnych czynności egzekucyjnych, które swoją podstawę wywodzą z tytułu wykonawczego"
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu.
3. Zasadnie sąd pierwszej instancji wskazał, że postanowienie organu z dnia 12 czerwca 2014 w. w przedmiocie oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym nie może podlegać wykonaniu. Nie można zatem wstrzymać jego wykonania.
Cechy wykonalności nie mają akty odmowne. Jeżeli organ odmówił uznania okoliczności, to bezpośrednio nie nałożył obowiązku na nikogo, a jedynie nie przytaknął twierdzeniom podatnika.
"Wykonanie aktu" polega na przymuszeniu do zaistnienia określonej sytuacji. Wykonać można tylko te akty, które nakładają obowiązki na adresata (podatnika). Wykonaniu podlega nakaz rozbiórki bowiem zmusza adresata (podatnika) do znoszenia (tolerowania) rozbiórki. Wykonaniu podlega egzekucja z wynagrodzenia bowiem zmusza ona podatnika do tolerowania potrącania pewnej kwoty. Organ może wykonać akty, które zobowiązują (podatnika) do czegoś.
Skarżąca łączy dwie odrębne - z punktu procesowego - sprawy. Czym innym jest bowiem egzekucja z nieruchomości, a czym innym są zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym. Poprzez zgłoszenie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym skarżąca stwierdza określone okoliczności, które stoją na przeszkodzie prowadzeniu postępowania egzekucyjnego. Rolą organów jest zweryfikować te twierdzenia i uznać je bądź nie. Uznanie twierdzeń przez organ nie może podlegać wstrzymaniu wykonania bowiem bezpośrednio nie nakłada na skarżącą żadnych obowiązków. Skarżąca postrzega te dwie odrębne procedury jako jedną bowiem obie – w dalszej perspektywie- mają przełożenie na jej finanse, ale z punktu widzenia procesowego są to różne sprawy. Tak jak można wstrzymać działanie (np. postępowanie egzekucyjne), tak nie można wstrzymać odmowy. Nieprawidłowe jest myślenie, że "wstrzymanie odmowy" na podstawie art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zniweluje tę odmowę.
Jeżeli sąd pierwszej instancji wskazał, że akt będący odmową nie może zostać wykonany, a zatem wstrzymanie jego wykonania nie jest możliwe – to było to rozstrzygnięcie prawidłowe. W związku z prawidłowym rozstrzygnięciem sądu pierwszej instancji zażalenie jest nieuzasadnione.
Uwzględniając powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.