Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 maja 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w sprawie I SA/Kr 342/06, oddalił wniosek Safii R.-R. i Janusza R. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia 25 października 2005 r. oraz utrzymującej to rozstrzygnięcie w mocy decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 12 stycznia 2006 r., w przedmiocie określenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 rok. Sąd w motywach rozstrzygnięcia wskazał, iż nie zaistniała żadna z przesłanek wstrzymania decyzji wynikających z art. 61 par. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wnieśli o zmianę tego orzeczenia poprzez uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania wskazanych we wniosku aktów. Podatnicy nie zgodzili się ze stanowiskiem Sądu oraz podnieśli, że wykonanie decyzji nie tylko w ich ocenie wyrządzi znaczną szkodę w ich majątku, ale także spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Strona argumentowała, że obecnie uzyskiwane dochody podatników nie wystarczą na zapłatę określonego w decyzji zobowiązania podatkowego bez uszczerbku utrzymania podatników oraz ich rodziny.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie jest zasadnie i podlega oddaleniu. Pomijając kwestię prawidłowości sformułowania przez stronę przedmiotowego wniosku o wstrzymanie o udzielenie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania zarówno decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia 25 października 2005 r. oraz decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 12 stycznia 2006 r. stwierdzić należy, iż stosownie do art. 61 par. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/, Sąd po wniesieniu skargi może postanowić o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności organu administracji na wniosek strony, o ile zostaną spełnione określone w tym przepisie przesłanki. Przesłankami tymi są niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie jest także możliwe domaganie się wstrzymania wykonania przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna stanowi inaczej.
Słusznie zauważył pełnomocnik podatników w zażaleniu, że rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji przez sąd zależy od spełnienia istnienia przesłanek niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ustawodawca nie sprecyzował co należy rozumieć pod tymi pojęciami, dlatego ocena wystąpienia tych przesłanek za każdym razem należy do Sądu. Ocena ta jest swobodna, ale nie dowolna. Dlatego Sąd rozpoznając wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej ma obowiązek za każdym razem wskazać podstawę uwzględnienia bądź odmowy uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności.
Natomiast wykazanie istnienia przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej należy do obowiązków wnioskodawcy. Uzasadnienie zaś wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia w tym zakresie powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej zmierzającymi do wykazania istnienia przesłanek. Wniosek nieuzasadniony w taki sposób uniemożliwia Sądowi dokonanie jego merytorycznej oceny.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w sposób prawidłowy rozpoznał wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania decyzji i słusznie postanowił o jego oddaleniu. W zażaleniu na to postanowienie strona nie wskazała żadnych konkretnych okoliczności świadczących o niezgodności z prawem tego rozstrzygnięcia poprzez wykazanie, iż spełnione zostały przesłanki wstrzymania wynikające z art. 61 par. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Twierdzenia strony zawarte w zażaleniu, stosownie do których wykonanie decyzji wyrządzi znaczną szkodę w ich majątku, ale także spowoduje trudne do odwrócenia skutki, stanowią jedynie powtórzenie treści przepisu art. 61 par. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i nie przesądzają o spełnieniu tych przesłanek.
Za podstawę uchylenia zaskarżonego postanowienia nie mogło również zostać uznane twierdzenie skarżących, zgodnie z którym ich obecne zarobki nie wystarczą na zapłatę wynikającego z decyzji zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 rok. Twierdzenie to w żaden sposób nie stanowi uzasadnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, jak również spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pod pojęciami tymi należy bowiem rozumieć szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w rozpoznawanej sprawie strona nie wskazała okoliczności wskazujących na spełnienie przesłanek wstrzymania rozumianych w ten właśnie sposób.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 197 par. 2 tej ustawy, orzekł jak w sentencji.