Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 września 2010 r., sygn.akt III SA/Wa 3205/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy. Sąd wskazał, że z kwoty, którą skarżąca jest w stanie wygospodarować po spłacie wszystkich obciążeń, może ona wygospodarować kwotę 100 zł stanowiącą wysokość wpisu sądowego. Sąd wskazując art. 245 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) i oddalił wniosek.
Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie załączając do niego zaświadczenie o spłacie pożyczki z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 246 § 2 p.p.s.a. ciężar dowodu spoczywa na stronie, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy. Strona ma przekonać sąd, że znajduje się w trudnej sytuacji finansowej i materialnej, która uniemożliwia poniesienie jej jakichkolwiek kosztów postępowania. Jeżeli wyjaśnienia złożone na formularzu PPF i dołączone do niego dokumenty są niewystarczające i mało wiarygodne dla Sądu, strona powinna zgodnie z art. 255 p.p.s.a. zostać wezwana do ich uzupełnienia. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że ponieważ Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie wezwał skarżącej do przedstawienia stosowanego zaświadczenia o spłacie pożyczki remontowej, oraz mając na względzie na treść art. 165 p.p.s.a. w związku ze złożeniem przez skarżącą wraz z zażaleniem na zaskarżone postanowienie zaświadczenia z dnia 07.10.2010 r. dotyczącego spłaty pożyczki z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględni tę okoliczność przy ponownym rozpoznawaniu sprawy.
Z tych względów, na podstawie art. 185 p.p.s.a w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a, Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji