Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 21 października 2013 r., sygn. akt I SAB/Gd 5/13, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wezwał M. K. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. w kwocie 100 zł. Jako podstawę prawną zarządzenia powołano art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270, dalej P.p.s.a.) oraz § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.).
Na powyższe zarządzenie skarżący wniósł zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 199 P.p.s.a. strony zobowiązane są do ponoszenia kosztów postępowania związanych ze swoim udziałem w sprawie. W przypadku skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie w sprawie, na skarżącym spoczywa obowiązek uiszczenia wpisu (por. art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a.). Wpis może być stosunkowy albo stały. Stosownie do treści art. 231 P.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. Zgodnie z przepisem § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia wpis stały wynosi 100,00 zł w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej.
Jak wskazano w odpowiedzi na skargę, pismem z dnia 13 września 2013 r. Skarżący wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 4 września 2013 r. oraz w zakresie bezczynności organu, zarzucając organowi wydanie rozstrzygnięcia "bez podania podstawy prawnej załatwienia" oraz pouczenia, a także doprowadzenie do stanu bezczynności. Wobec wskazania zawartego w skardze – "wnoszę skargę na bezczynność organu", powtórzonego również w przedmiotowym zażaleniu – "wnoszę (...) zażalenie gdyż wpis od skargi na bezczynność organu wniesioną przeze mnie..." Przewodniczący słusznie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi na bezczynność organu. Zasadnie wskazał również na podstawę dla określenia wysokości wpisu, gdyż zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 6 ww. rozporządzenia wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej 100 zł.
Wobec obowiązku ponoszenia kosztów sądowych nie sposób uznać, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału narusza prawo. Kwestionując prawidłowość zarządzenia strona powinna wskazać, że jego wydanie było sprzeczne z obowiązującymi przepisami. Ma to miejsce wówczas, gdy strona została wezwana do zapłaty wskazanej w zarządzeniu kwoty w nieprawidłowej wysokości lub też została wezwana do ww. czynności mimo przysługującego jej ustawowego zwolnienia od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Tymczasem skarżący odwołał się jedynie do tego, że w jego ocenie "skarga była oczywista a wpis nie podlegał wezwaniu", podniósł również niezrozumiały zarzut, zgodnie z którym "wpis od skargi na bezczynność organu wniesioną przeze mnie winien być rozpatrzony z urzędu". Jak wskazano wyżej, nie są to okoliczności znoszące obowiązek ponoszenia kosztów sądowych.
Wobec uznania, że zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił na podstawie art. 184 w związku z art. 198 i art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a.