Uzasadnienie
1. Postanowieniem z dnia 19 lipca 2011 r., I SA/Gl 983/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił wniosek A. W. o przywrócenie terminu w sprawie ze skargi K. W., A. W. i J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia 6 lipca 2010 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości.
2. Ze stanu sprawy przedstawionego przez sąd pierwszej instancji wynikało, że postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, odrzucił skargę wniesioną przez A. W. z uwagi na uzupełnienie braku formalnego skargi w postaci wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia, z uchybieniem przewidzianego siedmiodniowego terminu.
Przesyłka adresowana do skarżącego A. W., zawierająca odpis powyższego postanowienia, została skutecznie doręczona dorosłemu domownikowi adresata w dniu 15 kwietnia 2011 r.
W dniu 4 maja 2011 r. (data nadania 30 kwietnia 2011 r.) do sądu pierwszej instancji wpłynęło pismo, w którym skarżący zawarł wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia przedmiotowego braku formalnego skargi. W treści wniosku skarżący wskazał okoliczności, które w jego ocenie winny uzasadniać przywrócenie terminu. Do wniosku skarżący załączył m.in. wniosek o przywrócenie terminu do uzupełniania braku formalnego skargi, a także pismo, w którym wskazał wartość przedmiotu zaskarżenia.
- 3. W dniu 12 maja 2011 r. do sądu wpłynęło pismo skarżącego, stanowiące uzupełnienie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi.
- 4. Postanowieniem z dnia 16 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Na postanowienie nie zostało wniesione zażalenie.
Nadto w dniu 16 maja 2011 r. wpłynęła skarga kasacyjna A. W., sporządzona przez pełnomocnika będącego radcą prawnym.
5. Uzasadniając wydane postanowienie sąd pierwszej instancji odwołując się do treści art. 86 § 1, art. 87 § 1 i 2 oraz art. 88 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej: p.p.s.a. – wskazał, że w sprawie wniosek został złożony po upływie terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Termin nie został zachowany, ponieważ już w dniu 15 kwietnia 2011 r., tj. w dacie doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi z uwagi na uzupełnienie jej braku formalnego po terminie, strona powzięła wiadomość o tym, iż termin ten nie został dochowany. Termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu upłynął zatem najpóźniej w dniu 22 kwietnia 2011 r. Tymczasem skarżący wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi wniósł dopiero w dniu 30 kwietnia 2011 r.
W ocenie sądu udzielenie skarżącemu informacji przez radcę prawnego, które miało miejsce w dniu 28 kwietnia 2011 r. nie miało znaczenia w rozpatrywanym zakresie. O zapadłym w sprawie rozstrzygnięciu skarżący dowiedział się bowiem w dniu 15 kwietnia 2011 r., a zatem od tej daty należy liczyć siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Z tych też przyczyn sąd pierwszej instancji na podstawie art. 88 p.p.s.a. postanowił odrzucić wniosek skarżącego.
6. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie i umorzenie postępowania w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.
W uzasadnieniu podniesiono, że wniosek był już przedmiotem postanowienia sądu z dnia 16 maja 2011 r., które stało się prawomocne. W ocenie strony "skoro odmówiono przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełniania braku formalnego skargi, to nastąpił taki skutek procesowy, jakby w ogóle nie było wniosku o przywrócenie terminu do uzupełniania skargi. Sąd rozpoznał zatem wniosek, który nie wymagał rozpoznania." Zdaniem strony zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 86 § 1 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega oddaleniu.
7. Po pierwsze należy zauważyć, że postanowienie z dnia 16 maja 2011 r. wydane przez sąd pierwszej instancji dotyczyło kwestii przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełniania braku formalnego skargi, gdy tymczasem przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie była kwestia przywrócenia terminu do uzupełniania braku formalnego skargi.
Kaskadowa konstrukcja, która została zastosowana przez skarżącego, jakkolwiek nie zabroniona przez przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w pierwszej kolejności wymagała rozstrzygnięcia w zakresie wniosku (zwany dalej wnioskiem nr 1) o przywrócenie terminu do złożenia wniosku (zwany dalej wnioskiem nr 2) o przywrócenie terminu, do uzupełnienia braku formalnego skargi.
Skoro zatem sąd pierwszej instancji w dniu 16 maja 2011 r. oddalił wniosek nr 1 to nadal, wbrew wywodom zażalenia, pozostawał do rozpoznania wniosek nr 2 znajdujący się w aktach spawy. Świadczy o tym zarówno treść wniosku nr 1, jak również znajdujące się w aktach sprawy pismo strony z dnia 10 maja 2011 r. zatytułowane "Uzupełnienie wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi (...)"(karta 112 akt WSA). Przedstawiona w tym piśmie argumentacja odnosząca się do wniosku nr 2, dotyczyła kwestii prawidłowości sporządzenia awiza z dnia 12 października 2010 r. oraz prawidłowości zastosowanego trybu doręczenia przesyłki. W tej sytuacji zatem sąd pierwszej instancji był zobligowany do rozstrzygnięcia w zakresie wniosku nr 2, po rozstrzygnięciu w zakresie wniosku nr 1.
Przechodząc zaś do oceny przedstawionej przez sąd pierwszej instancji argumentacji, Naczelny Sąd Administracyjny uznaje ją za trafną. Zasadnie w zaskarżonym postanowieniu sąd przyjął, że nie został zachowany termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, do uzupełnienia braku formalnego skargi. Skoro bowiem w dniu 15 kwietnia 2011 r., tj. w dacie doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi z uwagi na uzupełnienie jej braku formalnego po terminie, strona powzięła wiadomość o tym, iż termin ten nie został dochowany, to termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu upłynął najpóźniej w dniu 22 kwietnia 2011 r. Prawidłowo przy tym sąd przyjął, że bez znaczenia w tej sytuacji jest okoliczność, iż w dniu 28 kwietnia 2011 r. skarżący uzyskał informację od radcy prawnego. Okoliczność ta nie miała żadnego znaczenia dla biegu wyznaczonego art. 87 § 1 p.p.s.a. terminu do złożenia wniosku. Dlatego też złożony po terminie wniosek nr 2 został przez sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucony.
- 8. W tej sytuacji zatem w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżone postanowienie wbrew wywodem zażalenia nie naruszało normy art. 86 § 1 p.p.s.a.