Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 19 kwietnia 2012 r., sygn. akt I SA/Łd 484/12, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał D. R. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. w kwocie 500 zł – stosownie do § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – zwanego dalej "rozporządzeniem".
W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący wniósł o jego uchylenie lub zmianę. Uzasadniając swoje żądanie wskazał, że celem jego działania jest stwierdzenie nieważności decyzji Wójta Gminy L. skarga na decyzję SKO jest niejako wymuszona. Od decyzji Wójta brat skarżącego złożył odwołanie, które zarzucało nieważność wydanego aktu. SKO zatem błędnie zakwalifikowało pismo brata skarżącego i nie wydało decyzji w trybie stwierdzenia nieważności, od której skarga objęta byłaby wpisem stałym stosownie do § 2 ust. 5 ww. Rozporządzenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. z 2012 r., poz. 270) – zwanej dalej "P.p.s.a.", Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Wysokość opłat od skarg jest regulowana przez wspomniane na wstępie R\rozporządzenie.
Zdaniem skarżącego, w niniejszej sprawie, wpis od skargi powinien zostać pobrany na podstawie § 2 ust. 5 rozporządzenia, zgodnie z którym wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości 200 zł.
Wskazać należy, że zaskarżona decyzja, niezależnie od intencji skarżącego, nie została wydana w żadnym z wymienionych w tym przepisie trybów nadzwyczajnych. To, czy nie zastosowanie tych trybów przez SKO, stanowiło naruszenie przepisów prawa, będzie przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w wypadku uiszczenia przez skarżącego należnej opłaty. O tym, który z przepisów rozporządzenia ma zastosowanie w sprawie skarg na akty organów administracji, decyduje rodzaj i charakter wydanego aktu, niezależnie od tego czy organ nadał te cechy w sposób prawidłowy. Tym samym argumenty skarżącego przemawiające za zastosowaniem w niniejszej sprawie § 2 ust. 5 rozporządzenia, są niezasadne.
Zaskarżona decyzja nie kreuje również "należności pieniężnej" w rozumieniu art. 231 P.p.s.a. oraz nie nakłada na skarżącego obowiązku uiszczenia jakiejkolwiek kwoty pieniężnej. Tym samym przyjąć trzeba, że skarga złożona w niniejszej sprawie mieści się w szeroko rozumianym "zakresie zobowiązań podatkowych". W konsekwencji uznać należy, że wpis w sprawie został przez Sąd pierwszej instancji określony prawidłowo na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. zażalenie oddalił.