Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 17 sierpnia 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 2163/13 pozostawiono pismo J. K. (zwanego dalej "Skarżącym") z dnia 8 czerwca 2016 r. bez rozpoznania, na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - zwanej dalej "p.p.s.a.").
Skarżący złożył do Sądu pismo z dnia 8 czerwca 2016 r. zatytułowane "Skarga", w którym wskazał m. in., że wnosi do Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie oraz decyzję Burmistrza Miasta G., który wymusza na nim zapłatę podatku, pomimo wyroku z dnia 19 marca 2013 r.
W związku z wątpliwościami co do rodzaju pisma Skarżącego z dnia 8 czerwca 2016 r. oraz co do zawartych w nim wniosków, zarządzeniem z dnia 23 czerwca 2016 r. wezwano Skarżącego na podstawie art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a. do uzupełnienia braków formalnych przedmiotowego pisma, poprzez konkretne wskazanie aktu (decyzji) oraz jego numeru i daty, którego skarga dotyczy, w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.
Skarżący odpowiadając na powyższe wezwanie w piśmie z dnia 27 czerwca 2016 r. zatytułowanym "Sprzeciw", wskazał m. in., że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie wydało nową decyzję, której Skarżący jednak nie zna i dlatego nie złożył od niej odwołania. Skarżący wyjaśnił również, że złożył odwołanie od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 22 września 2014 r. nr [...] oraz od wcześniejszych decyzji tego organu, nie zgadzając się z dokonanym w nich przez organ podatkowy wyliczeniem zobowiązania podatkowego. Skarżący nie podał jednak oznaczenia numeru i daty konkretnego aktu administracyjnego (decyzji), do której miało się odnosić jego pismo z dnia 8 czerwca 2016 r. zatytułowane "Skarga".
Skoro Skarżący wzywany do uzupełnienia braków formalnych pisma z dnia 8 czerwca 2016 r., poprzez wskazanie konkretnego aktu administracyjnego (decyzji) wraz z jego numerem i datą, do którego odnosi się jego pismo z dnia 8 czerwca 2016 r. zatytułowane "Skarga", nie wykonał kierowanego do niego wezwania w sposób, który pozwalałby na jednoznaczne określenie aktu administracyjnego, do którego odnosi się jego pismo z dnia 8 czerwca 2016 r., to brak jest możliwości rozpoznania tego pisma i nadania mu dalszego biegu.
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie, w którym domagał się wyegzekwowania wyroku z dnia 19 marca 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 2163/13.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania chyba, że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli zaś strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (§ 2 zdanie pierwsze). Warunkiem zastosowania tego przepisu jest jednak to, by brak formalny uniemożliwiał nadanie pismu dalszego biegu.
Z uwagi na brak dostatecznie jasnego sformułowania treści przedmiotowego pisma, w sposób uniemożliwiający nadanie mu dalszego biegu, zasadnie wezwano Skarżącego do jego sprecyzowania.
Brak należytego wykonania przez Skarżącego skierowanego do niego wezwania w tym przedmiocie, czynił usprawiedliwionym wydanie zarządzenia o pozostawieniu tego pisma bez rozpoznania – na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
[pic]