Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 12.09.2016 r. odrzucił skargę T.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej w podatku od spadków i darowizn, ponieważ skarżący w zakreślonym terminie nie uiścił wpisu od tej skargi.
W zażaleniu na to postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu skarżący podniósł, że wpisu nie mógł uiścić w terminie ze względu na pozostawanie w sytuacji utraty płynności finansowej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarżący nie kwestionuje okoliczności, że w zakreślonym terminie nie uiścił wpisu od skargi. Obligowało to Wojewódzki Sąd Administracyjny do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.). Zasadności tego rozstrzygnięcia nie może podważyć argument o utracie przez skarżącego płynności finansowej, bowiem art. 220 § 3 P.p.s.a. nakazuje odrzucić skargę, od której, pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, bez względu na przyczynę jego nieuiszczenia.
Natomiast kwestia niezawinionego przez skarżącego uchybienia terminowi do dokonania omawianej czynności może stanowić przedmiot rozpoznania w odrębnym postępowaniu. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 197 § 2 i art. 184 P.p.s.a. zażalenie skarżącego oddalił jako oczywiście niezasadne.