Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 września 2008r., sygn. akt I SA/Gd 599/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił L. W. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z 4 czerwca 2008r., wydanej w przedmiocie rozłożenia na raty spłaty zaległości w podatku od nieruchomości oraz odmowy umorzenia odsetek za zwłokę od zaległości podatkowej. W uzasadnieniu tego orzeczenia Sąd I instancji, przywołując przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ - zwanej dalej P.p.s.a. – stwierdził, że wniosek L. W. nie został w żaden sposób uzasadniony.
Ponadto sąd ten wskazał, że zaskarżone rozstrzygnięcie organu w przedmiocie rozłożenia na raty spłaty zaległości w podatku od nieruchomości oraz odmowy umorzenia odsetek za zwłokę od tej zaległości ze swej istoty nie nadaje się do wykonania, a więc i do wstrzymania jego wykonania. Wobec tego wniosek skarżącego należy uznać za bezzasadny.
We wniesionym na to postanowienie zażaleniu L. W. podał, że odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody i spowoduje skutki trudne do odwrócenia, zaś w przypadku, gdy sąd zmieni merytorycznie decyzję I instancji, co do istoty sprawy, to nie wstrzymanie wykonania krzywdzącej decyzji w chwili obecnej spowoduje skutki trudne do odwrócenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie na uwzględnienie nie zasługuje.
W pierwszym rzędzie należy odnieść się do charakteru rozstrzygnięcia organu, którego wstrzymania wykonania strona się domaga. W tym względzie ma rację Sąd I instancji stwierdzając, że skoro decyzja organu nie podlega przymusowemu wykonaniu, w konsekwencji jako oczywisty należy uznać wniosek, że nie może dotyczyć jej instytucja z art. 61 § 3 P.p.s.a. wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy bowiem rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. J. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004).
W związku z tym, jako zgodne z obowiązującymi przepisami należy uznać zaskarżone orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, odmawiające wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydanej w przedmiocie rozłożenia na raty zaległości podatkowej i odmowy umorzenia odsetek od tej zaległości
Na marginesie więc zauważyć należy, że przepis art. 194 § 3 P.p.s.a., stanowi, że zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Nie określając, jakiego rodzaju rozstrzygnięcia oczekuje skarżący od Naczelnego Sądu Administracyjnego, uzasadniając wniesienie zażalenia, skarżący stwierdza, że odmowa ta, jak i ewentualne uwzględnienie skargi przez Sąd I instancji, spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody i spowoduje skutki trudne do odwrócenia. Sformułowania te są powtórzeniem treści art. 61 § 3 P.p.s.a., przepisu przewidującego możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu jest wskazanie przez stronę we wniosku konkretnych zdarzeń i okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu.
W tym stanie rzeczy należało, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w sentencji.