Uzasadnienie
Postanowieniem z 22 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (sygn. akt III SA/Wa 2516/17) odrzucił skargę K. M.– nazywanego dalej "Skarżącym", na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 18 maja 2017 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
W motywach postanowienia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że zaskarżone postanowienie doręczono Skarżącemu 29 maja 2017 r., natomiast skargę nadano dopiero 29 czerwca 2017 r.
Tym samym skarga została wniesiona po upływie terminu przewidzianego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016, poz. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.). W konsekwencji, kierując się art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę.
W zażaleniu od powyższego postanowienia Skarżący domagał się uchylenia powyższego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma uzasadnionych podstaw, wobec tego podlega oddaleniu.
Jak stanowi art. 53 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a P.p.s.a. Z kolei, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 tej ustawy, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie trafnie wskazał, że termin do wniesienia skargi upływał 28 czerwca 2017 r., natomiast skarga została nadana w dniu 29 czerwca 2017r. tj. z uchybieniem terminu. W tym stanie rzeczy sąd administracyjny pierwszej instancji zobowiązany był – stosownie do jednoznacznego brzmienia art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. – odrzucić skargę. W tym stanie rzeczy NSA orzekający w niniejszym składzie stwierdza, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., zażalenie oddalił.