Uzasadnienie
Postanowieniem z 5 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 111/16, odrzucił skargę V. [...] sp. z o.o. z siedzibą w R. – nazywanej dalej "Spółką", na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie z 3 grudnia 2015 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2010 r.
W motywach postanowienia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że zarządzeniem z 2 lutego 2016 r. Przewodniczący Wydziału wezwał Spółkę do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia pisma. Na powyższe zarządzenie Spółka wniosła zażalenie, które zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 kwietnia 2016 r. (sygn. akt II FZ 196/16). Następnie Spółka została wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia i uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia pisma. Wezwanie zostało doręczone Spółce 29 kwietnia 2016 r. Pomimo tego Spółka nie uiściła wskazanego w nim wpisu.
W tym stanie rzeczy, Sąd pierwszej instancji, kierując się treścią art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", odrzucił skargę z uwagi na nieziszczenie wpisu.
W zażaleniu na powyższe postanowienie Spółka argumentowała, że skarga jest oczywiście zasadna, stąd też jej odrzucenie ze względu na nie uiszczenie wpisu stoi w sprzeczności z prawem do rozpoznania sprawy przez sąd.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest oczywiście bezzasadne, dlatego podlega oddaleniu.
W myśl art. 199 P.p.s.a., strony zobowiązane są do ponoszenia kosztów postępowania związanych ze swoim udziałem w sprawie. W przypadku skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie sądowoadministracyjne, na stronie wnoszącej ciąży obowiązek uiszczenia wpisu (por. art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.
Z kolei, jak stanowi art. 220 § 3 tej ustawy, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W rozpoznawanej sprawie Spółka została skutecznie wezwana do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od daty doręczenie wezwania. W wezwaniu zawarto przy tym wyraźne pouczenie, że nieuiszczenie należnego wpisu w terminie skutkować będzie odrzuceniem skargi.
Ponieważ strona nie uiściła we wskazanym terminie wpisu w należnej wysokości, Sąd administracyjny pierwszej instancji – z uwagi na jednoznaczną treść art. 220 § 3 P.p.s.a. – zobowiązany był skargę odrzucić. W tym stanie rzeczy zażalenie uznać należało za nieuzasadnione.
Odnosząc się do argumentacji strony, dotyczącej naruszenia prawa Spółki do sądu, należy zwrócić uwagę, że jeżeli nie była ona wstanie ponieść tego wydatku, ponieważ nie miała na to środków – mogła wystąpić o przyznanie prawa pomocy (art. 246 § 2 P.p.s.a.). Ponieważ tego nie uczyniła, nie można stwierdzić, aby jej prawa zostały naruszone. Oczywista zasadność skargi, do której odwołuje się Spółka, także nie mogła być przesłanką do uchylenia zaskarżonego postanowienia. O tym bowiem, czy skarga ta była zasadna, mógł rozstrzygnąć sąd w trakcie kontroli sądowoadministracyjnej. Niemniej jednak jednym z warunków formalnych jej przeprowadzenia jest uiszczenie przewidzianego prawem wpisu.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a.