Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 13.07.2018 r. Przewodniczący Wydziału Pierwszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na podstawie art. 234 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej P.p.s.a.) zarządził ściągnięcie od M. K. kwoty 100 zł tytułem nie uiszczonej opłaty kancelaryjnej.
Z akt sprawy wynika, że zarządzeniem z dnia 28.12.2017 r. skarżący został wezwany do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem ściągnięcia kwoty w postępowaniu egzekucyjnym. Opłata ta związana była ze sporządzeniem (na wniosek skarżącego z dnia 19.12.2017 r.) uzasadnienia wyroku z dnia 5.12.2017 r., zapadłego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku, który to wyrok został skarżącemu doręczony 15.01.2018 r. Po zakończeniu postępowania o prawo pomocy, zarządzeniem z dnia 11.05.2018 r. Przewodniczący Wydziału tego Sądu ponownie wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym i doręczonym na wniosek. Zarządzenie zawierało pouczenie o sposobie uiszczenia kwoty, a także wskazywało, że musi to nastąpić w terminie 30 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem ściągnięcia. Do chwili wydania zaskarżonego zarządzenia kwota nie została uiszczona na rachunek bankowy Sądu i dlatego na podstawie art. 234 § 2 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zarządził ściągnięcie w postępowaniu egzekucyjnym od skarżącego kwoty 100 zł tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku i jego doręczenie.
Skarżący wniósł zażalenie na,,postanowienie", podnosząc, iż bezpodstawnie zarządzono ściągnięcie kwoty 100 zł, bowiem Sąd wydał orzeczenie na posiedzeniu niejawnym, bez czynnego udziału w sprawie skarżącego, co czyni opłatę nie zasadnie naliczoną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 141 § 2 P.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Wniosek strony o sporządzenia uzasadnienia wyroku uruchamia procedurę sporządzenia jego uzasadnienia, niezależnie od tego, czy należną opłatę w kwocie 100 zł strona wnioskująca uiściła. Zarazem uiszczenie opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem jest obligatoryjne, a zgodnie z art. 234 § 2 P.p.s.a. opłatę tę pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia. Stosownie natomiast do § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16.12.2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192) opłata kancelaryjna za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, wynosi 100 zł.
W rozpoznawanej sprawie zaistniały przesłanki pobrania opłaty kancelaryjnej, oraz zarządzenia ściągnięcia jej od skarżącego, gdyż dokonano skutecznie czynności procesowej w postaci zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i jego doręczenie. Z akt sprawy nie wynika, by skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zatem, czynności, podjęte przez Sąd w rozpoznawanej sprawie, były prawidłowe, a argumentacja skarżącego, dotycząca niezasadnie naliczonej opłaty w sytuacji orzeczenia sprawy na posiedzeniu niejawnym, nie może być uwzględniona. To czy żądanie miało miejsce z uwagi na ogłoszenie wyroku czy też doręczenie jego sentencji nie ma znaczenia. Okoliczność, że skarżący nie akceptuje rozpoznawania spraw na posiedzeniu niejawnym ani możliwości stosowania trybu uproszczonego nie stanowi o tym, że w świetle przepisów P.p.s.a. w realiach sprawy było to niedopuszczalne.
Jednocześnie z akt sprawy wynika, iż w dniu 23.07.2018 r., skarżący uiścił żądaną kwotę, niemniej juz po wydaniu zaskarżonego zarządzenia, a więc okoliczność ta nie wpłynęła na samą zasadność wydania zaskarżonego zarządzenia. Zaskarżone zarządzenie jest wobec tego zgodne z prawem.
Reasumując stwierdzić należy, że skoro skarżący do dnia wydania zaskarżonego zarządzenia opłaty, mimo wezwania nie uiścił, zgodnie z dyspozycją normy zawartej w art. 234 § 2 P.p.s.a. Przewodniczący Wydziału zobowiązany był zarządzić jej ściągnięcie. Nie znajdując więc podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 oraz art. 198 P.p.s.a. zażalenie skarżącego oddalił.