Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2017 r., sygn. akt III SAB/Wa 42/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: "WSA") odmówił przywrócenia terminu do złożenia opinii prawnej w przedmiocie braku podstaw do złożenia zażalenia w sprawie ze skargi K. S. (dalej: "Skarżąca") na przewlekłe prowadzenie postępowania podatkowego przez Burmistrza K. Podstawą prawną powyższego orzeczenia był art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a.").
Z uzasadnienia WSA wynika, że postanowieniem z dnia 6 października 2016 r., sygn. akt III SAB/Wa 42/16, WSA odrzucił skargę Skarżącej na przewlekłe prowadzenie postępowania podatkowego przez Burmistrza K. w przedmiocie łącznego zobowiązania podatkowego na 2010 r. Przy piśmie z dnia 2 listopada 2016 r. (data stempla pocztowego) Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Referendarz Sądowy postanowieniem z dnia 13 lutego 2017 r. postanowił przyznać Skarżącej prawo pomocy przez ustanowienie adwokata z urzędu i zwolnienie jej z kosztów sądowych.
Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie pismem z dnia 13 kwietnia 2017 r. poinformowała adw. M. K. C. o wyznaczeniu jej pełnomocnikiem z urzędu w niniejszej sprawie. Jak wynika z akt sprawy, powyższe zawiadomienie zostało doręczone wyznaczonemu pełnomocnikowi dnia 5 maja 2017 r. Pełnomocnik Skarżącej pismem nadanym dnia 5 czerwca 2017 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia opinii prawnej w przedmiocie braku podstaw do złożenia zażalenia od postanowienia WSA z dnia 6 października 2016 r., dołączając jednocześnie odpis wyżej wymienionej opinii prawnej. We wniosku pełnomocnik wskazał, że powyższe postanowienie zostało doręczone Skarżącej dnia 25 października 2016 r., podczas gdy zawiadomienie o wyznaczeniu pełnomocnikiem z urzędu zostało doręczone dopiero dnia 5 maja 2017 r., w związku z czym nie mógł podjąć stosownych działań w terminie do wniesienia zażalenia.
WSA w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia stwierdził, że zawiadomienie o ustanowieniu pełnomocnikiem z urzędu zostało odebrane przez pełnomocnika dnia 5 maja 2017 r. i zgodnie z dyspozycją art. 177 § 3 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. termin do wniesienia zażalenia biegł od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczaniu. Termin ten upływał więc w dniu 12 maja 2017 r. Pełnomocnik Skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia pismem z dnia 5 czerwca 2017 r., przedstawiając wyłącznie argumenty o niemożliwości podjęcia czynności procesowych w terminie do złożenia zażalenia liczonym od dnia doręczenia Skarżącej postanowienia o odrzuceniu skargi.
W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik Skarżącej, wobec braku swojej winy, wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Jednocześnie w myśl art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1), a w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2).
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik Skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia opinii o braku podstaw do złożenia zażalenia od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 października 2016 r.
Zaznaczyć należy, że istota osnowy przedstawionego wniosku sprowadza się do interpretacji przepisu art. 177 § 4 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a, który określa ramy czasowe do dokonania czynności procesowej, jaką jest wniesienie opinii o braku podstaw do złożenia zażalenia. Zgodnie z treścią art. 177 § 4 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a, jeżeli pełnomocnik wyznaczony na podstawie art. 253 § 2 nie stwierdza podstaw do wniesienia zażalenia, składa w sądzie, w terminie do wniesienia zażalenia, sporządzoną opinię w tym przedmiocie wraz z odpisem dla strony, dla której został ustanowiony. Sąd doręcza odpis opinii stronie. Termin do wniesienia zażalenia przez stronę biegnie od dnia doręczenia odpisu opinii, o czym sąd poucza stronę, dokonując doręczenia.
W przedmiotowej sprawie zawiadomienie o ustanowieniu pełnomocnikiem z urzędu zostało odebrane przez pełnomocnika dnia 5 maja 2017 r. i zgodnie z dyspozycją art. 177 § 3 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. termin do wniesienia zażalenia biegł od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczaniu. Termin ten upływał więc w dniu 12 maja 2017 r., na co trafnie zwrócił uwagę WSA w uzasadnieniu swego postanowienia.
Pełnomocnik Skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia pismem z dnia 5 czerwca 2017 r., przedstawiając wyłącznie argumenty o niemożliwości podjęcia czynności procesowych w terminie do złożenia zażalenia liczonym od dnia doręczenia Skarżącej postanowienia o odrzuceniu skargi. Tymczasem WSA słusznie wyjaśnił, że termin dla pełnomocnika z urzędu do dokonania czynności procesowych polegających na złożeniu zażalenia albo opinii o braku podstaw do jego wniesienia biegł od dnia powiadomienia pełnomocnika o wyznaczeniu. Dlatego też pełnomocnik Skarżącej we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia opinii prawnej w przedmiocie braku podstaw do złożenia zażalenia nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu prawidłowo liczonego od dnia 5 maja 2017 r.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.