Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 7 września 2010 r. Przewodniczący Wydziału Pierwszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wezwał W.W. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 937,- zł od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 13 lipca 2010 r.
Na powyższe zarządzenie skarżący, pismem z dnia 17 września 2010 r. wniósł zażalenie, w którym zakwestionował przyjętą przez Przewodniczącego Wydziału wartość przedmiotu zaskarżenia, jako podstawę do obliczenia należnego wpisu. W ocenie skarżącego wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie wynosi 20.163,18 zł, stąd należny wpis powinien wynosić 605 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: P.p.s.a.) strony zobowiązane są do ponoszenia kosztów postępowania związanych ze swoim udziałem w sprawie. W przypadku skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie w sprawie, na stronie skarżącej spoczywa obowiązek uiszczenia wpisu (por. art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a.). Wpis może być stosunkowy albo stały. Zgodnie z art. 231 P.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. Zgodnie z § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2003 Nr 221 Poz. 2193 ze zm., dalej: rozporządzenie RM) wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł.
Odnosząc powyższe rozważania do konkretnych okoliczności rozpoznawanej sprawy, należy zauważyć, iż przedmiotem zaskarżenia jest kwota zobowiązania podatkowego ustalonego skarżącemu decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 13 lipca 2010 r. Ustalona w zaskarżonej decyzji należność wynosi 31.213,- zł. W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż należny w sprawie wpis w kwocie 937,- zł został ustalony przez Przewodniczącego Wydziału w sposób zgodny z § 1 pkt 2 rozporządzenia RM.
Z zażalenia, jak również pisma z dnia 3 września 2010 r. wynika, iż skarżący kwestionując wysokość należnego wpisu, kwestionuje w istocie wysokość ustalonego zobowiązania podatkowego, która jest podstawą do określenia wartości przedmiotu zaskarżenia. Podkreślić należy, iż w postępowaniu sądowoadministracyjnym podatnik może zwalczać merytoryczne rozstrzygnięcia organów podatkowych jedynie za pomocą skargi. Celowi temu nie może służyć postępowanie zażaleniowe, którego funkcją jest kontrola czynności i orzeczeń wpadkowych podjętych w postępowaniu sądowoadministracyjnym, a nie orzekanie o legalności działania organów na etapie postępowania podatkowego.
Wobec uznania, że zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił na podstawie art. 184 w związku z art. 198 i art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a.