Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 października 2016 r. o Sygn. akt II FZ 631/16 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie W. G. (dalej: "skarżący") na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 września 2015 r. sygn. akt I SA/Kr 1156/14 odrzucające zażalenie skarżącego na zrządzenie z dnia 9 czerwca 2015 r. o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi na rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Celnej w Krakowie.
Pismem z dnia 2 grudnia 2016 r. skarżący wniósł zażalenie na w/w postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego, domagając się jego uchylenia w całości. W uzasadnieniu podniósł, że postanowienie uważa za krzywdzące.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Przepisy procedury sądowoadministracyjnej wyraźnie określają, że zażaleniem mogą być zaskarżane wyłącznie postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych, stąd wniesienie zażalenia na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego jest niedopuszczalne. Naczelny Sąd Administracyjny jest instancją najwyższą w postępowaniu sądowoadministracyjnym, jego orzeczenia są ostateczne i nie przysługują od nich środki odwoławcze. Powyższe uwagi prowadzą do wniosku, że wniesiony przez skarżącego środek zaskarżenia jest niedopuszczalny, i podlega odrzuceniu.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 i art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu zażalenia.