Uzasadnienie
W wyniku wstępnego badania zażalenia S. w K., wniesionego od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 października 2014 r. sygn. akt I SA/Kr 559/14, Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, iż nie spełnia ona wszystkich wymagań formalnych.
Zażalenie podpisane zostało przez prezesa stowarzyszenia E. M., której pełnomocnictwa udzielili wiceprezes oraz skarbnik stowarzyszenia, do działania w ich imieniu. Jak wynika jednak z przedmiotowych pełnomocnictw, prezes stowarzyszenia nie została umocowana do wniesienia zażalenia na ww. postanowienie WSA z dnia 10 października 2014 r., czy ogólnie reprezentowania pozostałych członków zarządu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Z analizy przedłożonych pełnomocnictw wynika, że zostały one udzielone do reprezentacji przed wskazanymi tam sądami, organami czy prokuraturami, wśród których nie wymieniono Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Zauważyć należy, iż w niniejszej sprawie zastosowanie będą miały przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2016 r., poz. 380) (art. 98 -108) w zakresie pełnomocnictwa. Zgodnie z art. 98 kc pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej czynności. W niniejszej sprawie mocodawcy określi w pełnomocnictwie jego zakres oraz termin ważności.
W konsekwencji, skoro pełnomocnictwa te nie obejmowały swoim zakresem umocowania do wniesienia zażalenia bądź do reprezentowania pozostałych członków zarządu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, to osoba podpisująca się w imieniu wiceprezesa oraz skarbnika stowarzyszenia nie była upoważniona do wniesienia przedmiotowego zażalenia. Ponadto zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.) przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wskazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Zażalenie obarczone jest zatem brakiem formalnym, uniemożliwiającym nadanie mu prawidłowego biegu. Brak ten może ulec konwalidacji w trybie określonym w art. 49 § 1 w związku art. 29 w związku z art. 176 p.p.s.a. w zw. z art. 98 kc poprzez wezwanie do złożenia oryginału pełnomocnictw lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictw udzielonych prezesowi stowarzyszenia, obejmujących postępowanie sądowoadministracyjne w drugiej instancji.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny działając w oparciu o art. 180 p.p.s.a., postanowił zwrócić wskazane powyżej zażalenie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie celem wezwania strony do uzupełnienia dostrzeżonych braków.