Uzasadnienie
E. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 27 października 2009 r., utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w E. z dnia 8 września 2009 r. w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego.
Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie zarządzeniem z dnia 22 grudnia 2009 r. wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł.
W zażaleniu skarżąca wniosła o uchylenie zarządzenia, zarzucając niezastosowanie art. 227 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: P.p.s.a.) w sytuacji, gdy nie złożyła środka odwoławczego co do istoty sprawy, ale ze względu na usankcjonowanie przez Dyrektora Izby Skarbowej rażących naruszeń prawa w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak stanowi art. 3 § 1 i § 2 pkt 3 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która to kontrola obejmuje - między innymi - orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie. Strony postępowania sądowoadministracyjnego ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie (art. 199 P.p.s.a.), przy czym do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie (art. 214 § 1 P.p.s.a.). Do takich pism należy skarga jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji (art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a.), co stanowi podstawę pobrania wpisu.
Dlatego też zarządzenie wzywające skarżącą do uiszczenia wpisu od wniesionej przez nią skargi jest realizacją nałożonego na Sąd obowiązku, wynikającego z wyżej zacytowanych przepisów prawa. Bez uiszczenia przez skarżącą wpisu od skargi sąd administracyjny nie może nadać sprawie biegu i - zgodnie z pouczeniem zawartym w zarządzeniu - zmuszony będzie skargę odrzucić.
Wbrew argumentom zażalenia zaskarżone zarządzenie nie narusza art. 227 § 1 i § 2 P.p.s.a. Przepisy te stanowią, że zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy (§ 1) oraz że od zażaleń, o których mowa w § 1, nie pobiera się opłat sądowych (§ 2). Odnoszą się zatem do postępowania sądowoadministracyjnego, a nie do pisma wszczynającego to postępowanie, jakim jest skarga i nie stanowią podstawy zwolnienia od wpisu od skargi, ale zwolnienia od wpisu od zażalenia na zarządzenia i postanowienia dotyczące kosztów sądowych. Natomiast dopuszczalność wywiedzenia przez skarżącą zażalenia na zarządzenie przewodniczącego o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego wynika właśnie z art. 227 § 1 P.p.s.a.
Z powyższych względów zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 oraz art. 198 P.p.s.a.