Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Sz 641/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie (dalej: "WSA") oddalił wniosek E. W. (dalej: "Skarżąca") o wstrzymanie wykonania postępowania egzekucyjnego w sprawie ze skargi Skarżącej na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie (dalej: "Dyrektor IS") z dnia 15 kwietnia 2015 r. w przedmiocie zarzutów w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym. Podstawą prawną powyższego orzeczenia był art. 63 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.").
W uzasadnieniu postanowienia WSA wskazał, że w złożonej do Sądu skardze Skarżąca zawarła wniosek o "wydanie pilnego postanowienia wstrzymującego postępowanie egzekucyjne do czasu zupełnie prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy". Dalej, w treści skargi wskazała, że wnosi o "autentyczne wstrzymanie egzekucji idących za wyrokiem I SA/Sz 792/14". Podała też, że "zaistniała tu sytuacja w której całość postępowania i treść wyroku jest tak niejasna, że [...] Urząd Skarbowy w S. wystawia kolejne tytuły egzekucyjne chcąc doprowadzić do sytuacji w której wartość wyegzekwowanego podatku przekroczy wartość sprzedanego mieszkania, co jest działaniem na wyniszczenie".
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazał, że wniosek nie może być rozpoznany przez Sąd, bowiem złożony został w postępowaniu sądowoadministracyjnym, którego przedmiotem jest ocena legalności postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie wydanego wskutek wniesionego zażalenia na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w S. z dnia 02 marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uznania za uzasadnione zarzutów w sprawie egzekucji prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 4 lutego 2015 r. Dodał, że Sąd nie ma kompetencji do wstrzymania postępowania egzekucyjnego, bowiem wstrzymania czynności egzekucyjnych może dokonać organ egzekucyjny na podstawie art. 35 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j. Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 ze zm.). Stosowny wniosek podlega rozpoznaniu w postępowaniu egzekucyjnym przez organ właściwy do jego przeprowadzenia, a następnie orzeczenie organu egzekucyjnego podlega kontroli sądowej w zakresie wyznaczonym przepisami p.p.s.a.. Sądy administracyjne jedynie sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie wyznaczonym przez art. 3 powołanej ustawy.
Na powyższe postanowienie Skarżąca złożyła zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie podkreślenia wymaga, że Skarżąca konsekwentnie (zarówno we wniosku, jak i zażaleniu) formułuje swoje żądanie jako "wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego". W jej ocenie uwzględnienie żądania jest możliwe, jednakże brakuje woli Sądu do rzetelnego załatwienia sprawy.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przedstawione stanowisko Skarżącej pozbawione jest jakichkolwiek racji. Skarżąca całkowicie pomija bowiem, że przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. uprawnia sąd do wstrzymania wykonania określonych aktów i czynności. Zgodnie z jego treścią, "po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy."
Nie może zatem ulegać wątpliwości, że w ramach przewidzianej wyżej tymczasowej ochrony sądowej dopuszcza się możliwość wstrzymania wykonania aktów i czynności, będących przedmiotem skargi oraz aktów wydanych w granicach tej samej sprawy. Cytowane unormowanie nie daje zaś podstaw do wstrzymywania postępowania egzekucyjnego, co - jak trafnie dostrzegł WSA – pozostaje uprawnieniem organu egzekucyjnego działającego na podstawie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (por. podobnie postanowienie NSA z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. akt II FZ 334/13, treść orzeczenia dostępna w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie www.nsa.gov.pl). Wobec braku stosownych uprawnień sądu administracyjnego do uwzględnienia zgłoszonego żądania, tj. wniosku o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego, rozważanie zakresu i granic rozpoznawanej sprawy (dotyczącej decyzji w sprawie ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych) należało uznać za bezprzedmiotowe.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia