Uzasadnienie
Przedmiotem zażalenia B. L. jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 czerwca 2017 r. (sygn. akt I SA/Gd 673/17), w którym odrzucono jej skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia 15 lutego 2017 r.
W motywach orzeczenia Sąd wskazał, że zarządzeniem z 25 kwietnia 2017 r. strona została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone w dniu 4 maja 2017 r. W zakreślonym terminie wpis od skargi nie został uiszczony. Dlatego na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ‒ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718; dalej: p.p.s.a.) skargę odrzucono.
W zażaleniu na to postanowienie skarżąca reprezentowana przez adwokata wskazała, że nie uiściła wpisu z powodu "chwilowej niedyspozycji" spowodowanej natłokiem obowiązków zawodowych. Ponadto informacja o konieczności uiszczenia wpisu do skarżącej "faktycznie nie dotarła", co uzasadnia "uchylenie zaskarżonej decyzji" celem uzupełnienia złożonej skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Jak wynika z akt sprawy, skarżącej prawidłowo doręczono wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, a skarżąca w zakreślonym terminie wpisu nie uiściła. Należy podkreślić, że argumentacja przedstawiona w zażaleniu jest wewnętrznie sprzeczna: z jednej strony skarżąca twierdzi bowiem, że nie wiedziała o wezwaniu jej do uiszczenia wpisu, a z drugiej, że wpisu nie uiściła, bo miała dużo obowiązków zawodowych. Oba te argumenty nie mogą zresztą wywołać oczekiwanego skutku, gdyż odrzucenie skargi ze względu na jej braki fiskalne ma miejsce w wypadku stwierdzenia zaistnienia obiektywnych okoliczności i są to: prawidłowe wezwanie do uiszczenia wpisu oraz nieuiszczenie wpisu w terminie. Brak złej woli skarżącej, na co powołuje się w zażaleniu profesjonalny pełnomocnik, wnosząc o uchylenie "zaskarżonej decyzji" sądu pierwszej instancji, mógłby zostać poddany analizie w postępowaniu zainicjowanym wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi (przy czym Naczelny Sąd Administracyjny nie przesądza, czy są to okoliczności uzasadniające przywrócenie terminu).
To bowiem w tym postępowaniu, w przypadku niezawinionego niewykonania czynności procesowej, można uchylić się od skutków jej niewykonania. Jak wynika z akt sprawy, pełnomocnik takiego wniosku jednak w tej sprawie nie złożył.
W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę zgodnie z dyspozycją art. 220 § 3 p.p.s.a.
Biorąc pod uwagę powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie oddalił.