Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 marca 2018 r., sygn. akt I SA/Po 201/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: "WSA") odrzucił skargę T. L. (dalej: "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu (dalej: "Dyrektor IAS") z dnia 14 grudnia 2017 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r.
W motywach postanowienia WSA wyjaśnił, że zaskarżoną decyzję doręczono Skarżącemu w dniu 2 stycznia 2018 r., natomiast skargę nadano dopiero w dniu 5 lutego 2018 r. Tym samym skarga została wniesiona po upływie terminu przewidzianego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018, poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). W konsekwencji, kierując się art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., WSA odrzucił skargę.
W zażaleniu od powyższego postanowienie Skarżący domagał się jego uchylenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie ma uzasadnionych podstaw, wobec tego podlega oddaleniu.
Jak stanowi art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. Z kolei, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że WSA trafnie wskazał, iż termin do wniesienia skargi upływał z dniem 1 lutego 2018 r., natomiast skarga została nadana w dniu 5 lutego 2018 r. tj. z uchybieniem terminu. W tym stanie rzeczy WSA zobowiązany był – stosownie do jednoznacznego brzmienia art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. – odrzucić skargę. W związku z powyższym należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., zażalenie oddalił.