Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wezwał S. W., na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.), do uiszczenia wpisu sądowego od skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia w sprawie I SA/Bd 191/13 ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 15 stycznia 2013 r. w kwocie 200 zł, stosownie do § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej: rozporządzenie RM) – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia.
W zażaleniu na wskazane zarządzenie skarżący wniósł o jego uchylenie, wskazując, że zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. e P.p.s.a. nie ma obowiązku ponoszenia kosztów w niniejszej sprawie, a także, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w sprawach o sygn. akt I SA/Bd 337-340/14 przyznał mu prawo pomocy w zakresie całkowitym. Ponadto stwierdził, że dnia 8 kwietnia 2013 r. przekazał na rachunek WSA w Bydgoszczy 100 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Stosownie do art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 P.p.s.a.). Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia podlega opłacie stałej (art. 285a § 4 P.p.s.a.), a wysokość wpisu w sprawach o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia ustalana jest na podstawie § 2 pkt 6 rozporządzenia RM. Stosownie do treści tego przepisu wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach niewymienionych w ust. 1-5 wynosi 200 zł. Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
W świetle powyższych regulacji przewodniczący miał zatem obowiązek wezwać skarżącego, aby uiścił należny wpis, którego wysokość ustalono poprawnie w oparciu o § 2 pkt 6 rozporządzenia RM, w ciągu siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 220 § 3 P.p.s.a.). Na marginesie należy wskazać, że skarżący we wniesionym zażaleniu nie podniósł żadnych argumentów służących podważeniu wysokości wpisu.
Odnosząc się natomiast do kwestii podniesionych w zażaleniu należy stwierdzić, że niniejsza sprawa, wbrew twierdzeniom skarżącego, nie należy do spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych, o których mowa w art. 239 pkt 1 lit. e P.p.s.a. Odnosząc się do kwestii przyznania skarżącemu prawa pomocy zauważyć trzeba, że przyznane prawo pomocy dotyczy innych spraw (o sygn. akt I SA/Bd 337-340/14), zaś w sprawie o sygn. akt I SA/Bd 191/13 skarżącemu prawa pomocy nie przyznano. Nadmienić przy tym należy, że ocena zgodności z prawem zakwestionowanego przez skarżącego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu jest niezależna od przesłanek decydujących o przyznaniu stronie prawa pomocy na podstawie art. 246 § 1 P.p.s.a. Jeżeli zaś chodzi o wpłaconą na rachunek WSA w Bydgoszczy dnia 8 kwietnia 2013 r. kwotę 100 zł, to wpłata ta istotnie nastąpiła, jednakże – co wynika z akt sprawy – stanowiła wpis od skargi skarżącego na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dni 15 stycznia 2013 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 2007 r.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a.