Uzasadnienie
Pismem z dnia 1 czerwca 2015 r. H. G. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 4 maja 2015 r. w przedmiocie umorzenia postępowania wszczętego wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji określającej wysokość zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości.
Pismem z dnia 7 grudnia 2015 r. skarżąca oświadczyła, że cofa skargę.
Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 743/15, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., umorzył postępowanie w sprawie.
Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie, w którym stwierdziła, że żądała wycofania skargi, a zamiast skargi otrzymała postanowienie. Zdaniem strony "wycofanie, a umorzenie to dwie różne sprawy".
Dodatkowo w piśmie procesowym z dnia 4 maja 2016 r. skarżąca podniosła, że skargę wycofała "przed tokiem rozpraw, przed terminem rozpraw", a ponadto, że pismo z dnia 7 grudnia 2015 r. zostało wysłane do sądu listem poleconym, a nie oddane przed sądem jak wynika z treści postanowienia z dnia 16 grudnia 2015 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Jak słusznie wskazał sąd pierwszej instancji, cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania i co do zasady jest wiążące dla sądu. Sąd uzna jednak cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zasadnie sąd pierwszej instancji wskazał, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z przytoczonych wyżej negatywnych okoliczności.
Cofnięcie skargi przed sądem administracyjnym nie oznacza fizycznego jej zwrotu stronie skarżącej, to czynność procesowa, która obliguje sąd do umorzenia postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z powołanym przepisem sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W takiej sytuacji, wbrew twierdzeniom strony, nie otrzymuje ona z powrotem oryginału skargi.
Dodatkowo wyjaśnić należy, że sąd pierwszej instancji prawidłowo wskazał w treści postanowienia, że "w toku postępowania przed sądem skarżąca złożyła 7 grudnia 2015 r. pismo, w którym oświadczyła, że cofa skargę". Postępowanie przed sądem administracyjnym trwa (jest "w toku") od momentu wniesienia skargi do jego prawomocnego zakończenia orzeczeniem kończącym postępowanie w danej sprawie. Oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu, a zatem – jak wynika z akt sprawy - "skarżąca złożyła 7 grudnia 2015 r. pismo, w którym oświadczyła, że cofa skargę" (k. 38).
Z uwagi na powyższe okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.