Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 24 sierpnia 2011 r., sygn. akt I SA/Bd 904/09, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływana: p.p.s.a.), pozostawił bez rozpoznania pismo Z.B. z dnia 21 lipca 2011 r. zatytułowane "sprzeciw od nierozpatrzonej skargi w dniu 10 lutego 2010 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Bd 904/09".
W zażaleniu z dnia 5 września 2011 r. Skarżący zaskarżył powyższe zarządzenie z dnia 24 sierpnia 2011 r., zarzucając rażące naruszenie jego interesów. Ponadto podkreślił, że pismo z dnia 21 lipca 2011 r. należało traktować jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, który zmierza do likwidacji jawnej niesprawiedliwości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli natomiast strona nie uzupełni lub nie poprawi pisma w terminie, przewodniczący zarządzi pozostawienie tego pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 p.p.s.a).
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w sposób prawidłowy zastosował powyższe przepisy - wezwał stronę do sprecyzowania charakteru procesowego pisma zatytułowanego "sprzeciw od nierozpatrzonej skargi w dniu 10 lutego 2010 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Bd 904/09" (k -51 akt Sądu pierwszej instancji). Sąd pouczył także Skarżącego o skutkach niezastosowania się do wezwania z dnia 4 sierpnia 2011 r. stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu strona wyjaśniła, że jej pismo z dnia 21 lipca 2011r. należy potraktować jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, który zmierza do likwidacji jawnej niesprawiedliwości, jaka ją dotknęła ze strony Urzędu Miejskiego w T. Stwierdziła, że zdaje sobie sprawę z upływu terminów do zaskarżenia wyroku w trybie zwykłym. Następnie powtórzyła argumentację zawartą w uzasadnieniu pisma z dnia 21 lipca 2011 r.
W związku powyższym stwierdzić należy, że prawidłowo na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a. pismo Skarżącego z dnia 21 maja 2011 r. zaskarżonym zarządzeniem pozostawiono bez rozpoznania. Nie ulega wątpliwości, że Skarżący nie wyjaśnił Sądowi w piśmie z dnia 16 sierpnia 2011 r. (k- 53 akt Sądu pierwszej instancji) jaki charakter w świetle (cytowanej) ustawy o Postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma przedłożone przez niego pismo i jakie są jego ewentualne żądania procesowe.
Ponadto podkreślić należy, że wyrok z dnia 10 lutego 2010 r. uprawomocnił się w dniu 13 marca 2010 r. Strona nie złożyła bowiem wniosku o uzasadnienie ww. wyroku, co w konsekwencji spowodowało zablokowanie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, o które mowa w art. 173 § 1 p.p.s.a. Nie wskazał także, że jego pismo należało potraktować jako skargę o wznowienie postępowania, o której mowa w art. 270 i nast. p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 198 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji