Uzasadnienie
Na podstawie zaskarżonego zarządzenia z dnia 25 września 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wezwał uczestniczkę postępowania, Z. O. do uiszczenia kwoty 100 zł tytułem opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem.
Na powyższe zarządzenie uczestniczka wniosła zażalenie. W piśmie tym wskazała, że wnosi o umorzenie lub zwolnienie jej od opłaty kancelaryjnej. Ponadto podała okoliczności dotyczące jej trudnej sytuacji materialnej oraz załączyła dokumenty wskazujące na kwoty ponoszonych miesięcznie wydatków oraz wysokość otrzymywanego świadczenia emerytalnego.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zażalenie na zarządzenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej: "p.p.s.a." strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Jednym z kosztów, których poniesienia wymaga ustawa, jest stosownie do art. 234 § 2 p.p.s.a. opłata kancelaryjna za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. O wysokości tej opłaty w kwocie 100 zł stanowi z kolei § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192).
Sąd pierwszej instancji postąpił więc prawidłowo wzywając Z.O. do wpłacenia kwoty 100 zł, skoro wniosła ona o doręczenie jej odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. W wezwaniu, jakie skierowano do uczestniczki (k. 127 akt) prawidłowo wskazana została kwota opłaty kancelaryjnej, jak również podstawa prawna wezwania oraz stosowne pouczenie. Zarządzenie i wystosowane w jego wykonaniu wezwanie odpowiadają zatem prawu. Tym samym zażalenie na zarządzenie jest bezzasadne.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 i 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.