Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 13 lutego 2017 r., sygn. akt II FZ 671/16

Uzasadnienie

1. Postanowieniem z dnia 27 lipca 2016 r., I SA/Gd 1005/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie W.K.(zwanego dalej skarżącym) z dnia 19 czerwca 2015 r. na postanowienie z dnia 8 czerwca 2015 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 23 kwietnia 2011 r. w przedmiocie odmowy umorzenia podatku rolnego za 2010 r. oraz I i II raty łącznego zobowiązania pieniężnego za 2011 r. (karta nr 354).

Sąd wskazał, że wyznaczony stronie termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie w dniu 27 listopada 2015 r. Wobec nieopłacenia zażalenia – podlegało ono odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270).

2. W zażaleniu sporządzonym przez profesjonalnego pełnomocnika przyznanego z urzędu podniesiono, że postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 czerwca 2016 r. zmieniono postanowienie referendarza sądowego z dnia 5 kwietnia 2016 r. i przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym - zwalniając go od ponoszenia kosztów sądowych i ustanawiając adwokata (karta 336). Tym samym w dniu 27 lipca 2016 r., gdy sąd odrzucił zażalenie jako nieopłacone, skarżący był zwolniony z konieczności uiszczenia kosztów sądowych.

Mając na uwadze powyższe, skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd pierwszej instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie ma usprawiedliwione podstawy i jako takie podlega uwzględnieniu.

1. 3. Z akt sprawy wynika, że skarżącemu przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym. Wniosek o przyznanie prawa pomocy może zostać wniesiony od momentu jego wszczęcia aż do czasu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym już po wydaniu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu ma ten skutek, że mimo pozostawania w obrocie prawnym tego zarządzenia – skarżący nie ma obowiązku uiszczenia wpisu (por. postanowienie NSA z dnia 3 grudnia 2007 r., II OZ 1230/07). Zażalenie jest zasadne bowiem w dniu, w którym sąd odrzucił pismo skarżącego z powodu niewniesienia opłaty – skarżący był już zwolniony z obowiązku uiszczenia tej opłaty.
2. 4. Wskazując na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji działając na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 i § 1 p.p.s.a.