Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 października 2007 r., sygn. akt I SA/Gl 228/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił T. P. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym na podstawie art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej u.p.p.s.a.). W motywach orzeczenia Sąd I instancji wskazał, że zwolniony jest z badania stanu majątkowego wnioskodawcy skoro złożona skarga (na pismo Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia 13 marca 2007 r., nr...) jest oczywiście bezzasadna.
W zażaleniu z dnia 2 listopada 2007 r. skarżący wniósł o uchylenie powyższego postanowienia, przyznanie prawa pomocy oraz skierowanie skargi konstytucyjnej do Trybunału Konstytucyjnego. Zarzucił naruszenie: art.183, 83, 42 ust. 2 Konstytucji RP w związku z orzeczeniem Sądu Najwyższego IV Ko 26/05 z dnia 25 kwietnia 2005 r., art.66, 65 § 2, 69, 111 § 1 i § 2, 113 § 1,114 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego, art.80, 250-260 Kodeksu postępowania karnego, art. 26 § 2, art. 27, art.243 § 1 i 2, art.244 § 1 i 2, art. 245 § 1 i § 2, art. 246 § 1 pkt 1, § 3 u.p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie, jako pozbawione uzasadnionych podstaw, podlega oddaleniu.
Stosownie do art.247 u.p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Zgodnie z poglądem panującym w orzecznictwie i piśmiennictwie przyjmuje się, że skarga jest oczywiście bezzasadna, jeżeli bez głębszej analizy prawnej "na pierwszy rzut oka", nie ulega wątpliwości, że nie może zostać uwzględniona. Zastosowanie art. 247 u.p.p.s.a. jest dopuszczalne jedynie wówczas, gdy stan faktyczny i prawny danej sprawy nie budzi najmniejszych wątpliwości, co do braku szans na jej uwzględnienie (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Zakamycze 2005 r., s. 596). Wskazuje się przede wszystkim, że potrzeba zastosowania art. 247 u.p.p.s.a. będzie zachodziła w sytuacjach, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż taka sytuacja zachodzi w badanym przypadku. W niniejszej sprawie nie ma najmniejszych wątpliwości, iż skarżący skierował skargę do Sądu administracyjnego na pismo Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia 13 marca 2007 r. (...), które stanowiło odpowiedź na zarzuty i wnioski podnoszone przez skarżącego. Pisma te były rozpatrywane przez organ na podstawie działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego - "Postępowanie w sprawie skarg i wniosków". Czynności - niezależnie od formy - podejmowane przez organy administracji publicznej w trybie przepisów działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego odnoszące się do skarg i wniosków, nie podlegają kognicji sądu administracyjnego, która w art.3 u.p.p.s.a. reguluje właściwość rzeczową sądów administracyjnych.
W konsekwencji słusznie Sąd I instancji odmówił wnioskodawcy przyznania prawa pomocy, nie badając jego sytuacji materialnej, skoro wypełnione zostały przesłanki z art. 247 u.p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny podziela w pełni wydane rozstrzygnięcie i argumentację przytoczoną na jego poparcie. Skarżący zaś nie zdołał przez zgłoszone zarzuty skutecznie podważyć zaskarżonego postanowienia. Wobec powyższego nie znajduje także uzasadnienia wniosek skarżącego "o złożenie skargi konstytucyjnej".
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 oddalił zażalenie.