Uzasadnienie
Zarządzeniem z 14 lipca 2017 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu (I SA/Po 46/17) wezwano pełnomocnika M.K. – nazywanej dalej "Skarżącą" do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 5 lipca 2017 r.
W zażaleniu na powyższe zarządzenie pełnomocnik Skarżącej domagała się jego uchylenia, wyjaśniając, że Sąd pierwszej instancji powinien był wydać postanowienie, a nie wyrok. Postanowienie zaś doręcza się stronie wraz z uzasadnieniem z urzędu, bez konieczności wnoszenia dodatkowej opłaty kancelaryjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie jest niezasadne, dlatego zostało oddalone.
Przede wszystkim należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 132 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; powoływana dalej jako "P.p.s.a."), sądy administracyjne, rozpoznając sprawy, wydają wyroki. Postanowienia zaś wydaje się tylko i wyłącznie wówczas, gdy przewiduje to ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z akt sprawy wynika tymczasem, że strona wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu skargę tę oddalił wspomnianym na wstępie wyrokiem. Tym samym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu prawidłowo zwrócił się do pełnomocnik Skarżącej o uiszczenie opłaty od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Obowiązek uiszczenia tej opłaty wynika wprost z art. 234 § 2 P.p.s.a.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny oddali zażalenie, kierując się art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 tej ustawy.