Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 14 lipca 2015r Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a) wezwał R.B. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia 5 maja 2015 r. w kwocie 500 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 z poźn.zm).
Powyższe zarządzenie zostało zaskarżone zażaleniem z dnia 17 lipca 2015r. W uzasadnieniu wskazano, ze skarżący ze względu na trudną sytuację finansową nie jest wstanie uiścić wpisu sądowego i w związku z tym prosi o zwolnienie od kosztów sądowych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest niezasadne.
Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W świetle powyższych regulacji przewodniczący miał zatem obowiązek wezwać skarżącego, aby uiścił należny wpis w ciągu siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest wpis sądowy od skargi, którego wysokość została prawidłowo ustalona na podstawie do § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r., zgodnie z treścią którego wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym z zakresu zobowiązań podatkowych 500zł.
Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że przytoczone przez skarżącego okoliczności dotyczące trudnej sytuacji majątkowej, które jego zdaniem uzasadniają zwolnienie od kosztów sądowych podlegają rozważeniu w postępowaniu w zakresie prawa pomocy. Zgodnie bowiem z art. 243 § 1. p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Wniosek ten wolny jest od opłat sądowych. Natomiast art. art.246 p.p.s.a. stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania; w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie zaś z art. 252 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym.
Wniosek składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Zatem jeśli skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych to powinien do WSA w Rzeszowie na urzędowym formularzu złożyć wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, w którym dokładnie przedstawi swoją sytuację majątkową
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia