Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2016 r., sygn. akt I SA/Po 226/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę T. N. (dalej: "Skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu w przedmiocie odmowy odroczenia zapłaty zaległości w podatku od nieruchomości za lata 2011-2013 wraz z odsetkami oraz odmowy umorzenia ww. zaległości. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pismem z dnia 30 grudnia 2015 r., Skarżący wniósł skargę na wymienioną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu. Od skargi nie uiszczono wpisu sądowego, w związku z czym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 lutego 2016 r., wezwano Skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpis zarządzenia kwoty 500 zł tytułem wpisu sądowego od skargi – pod rygorem jej odrzucenia. Odpis wezwania do uiszczenia wpisu wraz z odpowiedzią na skargę doręczono Skarżącemu w dniu 8 marca 2016 r. (k. 13 akt sądowych).
W terminie otwartym do opłacenia skargi, pismem z dnia 14 marca 2016 r., Skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie z obowiązku uiszczania wpisu sądowego od skargi. Z uwagi na niezłożenie wniosku na właściwym formularzu, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 marca 2016 r., wezwano wnioskodawcę do nadesłania wypełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy doręczono Skarżącemu 9 kwietnia 2016 r. Z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych wniosku, zarządzeniem referendarza z dnia 29 kwietnia 2016 r., sygn. akt I SA/Po 226/16 pozostawiono wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Zarządzenie referendarza sądowego doręczono Skarżącemu dnia 05 maja 2016 r. (k. 26 akt sądowych). Po uprawomocnieniu się omówionego powyżej zarządzenia referendarza sądowego w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 maja 2016 r., wezwano Skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 15 lutego 2016 r., o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia w przedmiocie wpisu sądowego doręczono Skarżącemu w dniu 2 czerwca 2016 r. (k. 29 akt sądowych), co oznacza, że termin na opłacenie skargi mijał z dniem 9 czerwca 2016 r. Skarżący nie uiścił wymaganego wpisu od skargi (k. 31 akt sądowych). Wobec nieziszczenia wpisu sądowego w wymaganej wysokości Sąd na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) zobligowany był do odrzucenia skargi.
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe uzasadnienie wskazując, że nie uiścił wpisu sądowego w wysokości 500 zł ponieważ wnioskował o wstrzymanie względnie zawieszenie postępowania sądowego do czasu zakończenia postępowania sądowego w Sądzie Cywilnym o wyrządzoną szkodę.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast według art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Oceniając zaskarżone postanowienie z perspektywy przytoczonych powyżej przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że odpowiada ono prawu. WSA zastosował w sposób prawidłowy normy proceduralne określone w art. 220 § 1 p.p.s.a. Skarżący został skutecznie wezwany przez Przewodniczącego Wydziału do uiszczenia należnego wpisu od skargi. Z uwagi na fakt, że we wskazanym w wezwaniu terminie opłata nie została uiszczona, WSA zobowiązany był – zgodnie z treścią przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a. – skargę odrzucić.
Ponadto należy wskazać, że w przedmiotowym zażaleniu Skarżący nie zawarł żadnego argumentu, który wskazywałby na wadliwość skarżonego postanowienia.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., zażalenie oddalił.