Uzasadnienie
Zastępca Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarządzeniem z dnia 8 listopada 2007 r. – powołując jako podstawę prawną regulację zawartą w art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; w skrócie: p.p.s.a.) i § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193; w skrócie: rozporządzenie) – wezwała A. J. do uiszczenia wpisu w kwocie 378 zł w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 7 września 2007 r., Nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r.
Zarządzenie to wykonano w dniu 12 listopada 2007 r., zaś pismo zawierające wezwanie do uiszczenia wpisu doręczono podatnikom dnia 15 listopada 2007 r.
Na powyższe zarządzenie skarżąca wniosła zażalenie domagając się jego uchylenia w całości oraz "orzeczenia" wysokości wpisu według wartości przedmiotu zaskarżenia, którą stanowi kwota 105,90 zł.
W uzasadnieniu strona podkreśliła, że w decyzji organu I instancji wskazano, że organ określił należny podatek w kwocie 9.425,50 zł, zaliczkami podatnicy pobrali w trakcie roku podatkowego kwotę 10.459,25 wobec tego nadpłatę powinna stanowić kwota 1033,75 zł. Na równi z zaległością podatkową traktuje się nienależnie zwróconą nadpłatę, wobec tego różnica w kwocie 105,90 zł stanowi zaległość podatkową. Powyższa zaległość stanowi różnicę pomiędzy zwróconą przez organ nadpłatą w wysokości 1.136,65 zł wskazana w zeznaniu PIT, a kwota nadpłaty wynikającą z decyzji w wysokości 1033,75 zł.
Strona podkreśliła, że mimo istnienia rozbieżności w orzecznictwie w przedmiotowym zakresie uzasadniony wydaje się pogląd, wyrażający się w uznaniu zaległości podatkowej określonej zaskarżoną decyzją za wartość przedmiotu sporu. W stanach hipotetycznych, w których wartość zobowiązania podatkowego określonego zaskarżoną decyzją byłaby niewspółmiernie wysoka w stosunku do wysokości zaległości podatkowej, mogłoby dojść do sytuacji, w których wartość wpisu byłaby wyższa niż wartość przedmiotu sporu.
Przyjmując pogląd WSA dochodzimy do wniosku o zbędności przepisów art. 215, art. 218 p.p.s.a., gdyby bowiem za każdym razem wartość przedmiotu sporu była kwotą zobowiązania podatkowego zawartego w decyzji organu, to racjonalny ustawodawca nie przewidywałby ani obowiązku podawania przez stronę postępowania wartości przedmiotu zaskarżenia, ani nie dawał możliwości do zarządzania dochodzenia w celu sprawdzenia tej wartości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega uwzględnieniu.
Rozpoznając powyższy środek zaskarżenia, należy zauważyć - jak słusznie wskazała strona - że inną wartość przedmiotu zaskarżenia przyjął Sąd I instancji a inną wskazywała strona skarżąca. Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił wpis przy uwzględnieniu wartości przedmiotu zaskarżenia w kwocie 9.425,50 zł., natomiast strona skarżąca wskazywała, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 105,90 zł. Zdaniem tut. Sądu strona skarżąca właściwie określiła tę wartość i słusznie powołała się na w.w. decyzję organu I instancji z dnia 29 grudnia 2006 r., którą utrzymała w mocy zaskarżona decyzja, albowiem w decyzji organ I instancji określono zaległość podatkową na kwotę 105,90 zł.
Należy ponadto podkreślić, że w świetle przepisów, tj. art. 231 w związku z art. 215 i 216 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zw. dalej: p.p.s.a.), wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi tylko ta część należności pieniężnej, która została zakwestionowana w skardze (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2008 r., sygn. akt I FPS 7/07).
Należy również dodać, że trafnie w literaturze przedmiotu zwraca się uwagę, że ustalenie zbyt wysokiego wpisu sądowego w sprawach sądowoadministracyjnych może uniemożliwić realizację prawa do sądu wynikających z art. 77 ust. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP (K. Stuła – Marcela, P. Łukasik, Wpis stały oraz wartość przedmiotu zaskarżenia w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawach podatkowych, Monitor Podatkowy z 2007, nr 3 s. 25).
W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 i art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.