Uzasadnienie
1. Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2013 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M. sp. z o.o. z siedzibą w K. (zwanej dalej spółką) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. w przedmiocie straty w podatku dochodowym od osób prawnych za 2009 r.
2. Ze stanu sprawy przyjętego przez sąd pierwszej instancji wynikało, że wyrokiem z dnia 4 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę spółki na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 31 maja 2012 r.
Odpis wyroku z uzasadnieniem wraz z pouczeniem o prawie i trybie wniesienia skargi kasacyjnej doręczono pełnomocnikowi spółki w dniu 14 stycznia 2013 r. Z zachowaniem ustawowego terminu pełnomocnik skarżącej złożył w dniu 13 lutego 2013 r. skargę kasacyjną.
Postanowieniem z dnia 21 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną, gdyż pełnomocnik - pomimo wezwania - nie uiścił w terminie należnego wpisu od skargi kasacyjnej.
Pismem z dnia 8 kwietnia 2013 r. pełnomocnik spółki wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
3. Wojewódzki sąd administracyjny odmawiając przywrócenia terminu do wniesienia skargi wskazał, że wniosek ten jest całkowicie bezzasadny, gdyż skarga kasacyjna została wniesiona w terminie - do uchybienia terminu nie doszło, zatem wniosek o przywrócenie terminu nie jest uzasadniony.
Na powyższe postanowienie spółka wniosła zażalenie, zarzucając mu naruszenie:
- - art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej: p.p.s.a., poprzez niewłaściwe zastosowanie, polegające na bezzasadnej odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej,
- - art. 134 § 1 p.p.s.a., poprzez niewłaściwe zastosowanie, polegające na zaniechaniu dokonania pełnej i prawidłowej oceny akt sprawy,
- - art. 163 § 2 w związku z art. 86 § 1 w związku z art. 166 p.p.s.a., poprzez niewłaściwe zastosowanie, polegające na sporządzeniu przez sąd nieprawidłowego uzasadnienia skarżonego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu.
4. Zażalenie jest drugim obok skargi kasacyjnej środkiem odwoławczym. Co do zasady rolą środka odwoławczego jest uruchomienie procesu kontroli orzeczenia sądu niższej instancji przez sąd wyższej instancji.
5.Należy zwrócić uwagę na trafność spostrzeżeń sądu pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela pogląd sądu wojewódzkiego, w myśl którego nie można przywrócić terminu do dokonania czynności, która została dokonana w terminie. Jedną z przesłanek przywrócenia terminu jest uchybienie temu terminowi, a jak wynika z akt sprawy - taka sytuacja nie miała miejsca. Spółka złożyła wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 4 grudnia 2012. Wniosek ten złożyła osobiście w dniu 11 grudnia 2012 r. (karta nr 49). Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony do biura pełnomocnika spółki w dniu 17 stycznia 2013 r. (karta 63). W dniu 15 lutego 2013 r. wpłynęła do WSA w Gdańsku skarga kasacyjna, sporządzona przez doradcę podatkowego, będącego pełnomocnikiem spółki (karta 64).
Zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną składa się w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona z zachowaniem terminu - jej odrzucenie nastąpiło nie z powodu wniesienia jej z przekroczeniem terminu, ale z powodu braku uiszczenia wpisu (por. postanowienie WSA w Krakowie z dnia 22 lutego 2013 r., I SA/Kr 94/13, dostępne na stronie www.cbois.nsa.gov.pl). Zauważyć tu trzeba, że odrębnym pismem spółka wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia tego wpisu. Strona, która wnosi skargę ma obowiązek uiszczenia od niej wpisu, co wynika wyraźnie z art. 219 p.p.s.a. Art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowi zaś, że skarga kasacyjna, od której nie został uiszczony wpis - podlega odrzuceniu przed sąd.
Z powyższego wynika, że sąd pierwszej instancji zasadnie odmówił przywrócenia terminu do dokonania czynności, która została dokonana w terminie. Z tego względu nie ma podstaw do zmiany orzeczenia sądu pierwszej instancji.
- 6. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 197 i 184 p.p.s.a.