Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 czerwca 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w sprawie o sygnaturze akt I SA/Łd 73/07 odrzucił zażalenie S. J. na zarządzenie Przewodniczącego I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 maja 2007 roku o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 4 grudnia 2006 roku w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie unieważnienia wszystkich pism wydanych w sprawie rozliczenia podatkowego za rok 2005. Sąd w motywach tego rozstrzygnięcia wskazał, że zarządzeniem z dnia 15 stycznia 2007 roku Przewodniczący I Wydziału tego Sądu wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi. Postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2007 roku, Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygnaturze akt II FZ 130/07 oddalił zaś zażalenie skarżącego na zarządzenie z dnia 15 stycznia 2007 roku.
W tej sytuacji, Przewodniczący I Wydziału Sądu pierwszej instancji ponownie zarządził wezwanie skarżącego do uiszczenia należnej opłaty od skargi. S. J. zaskarżył to wezwanie, a Sąd ocenił, że zażalenie to było niedopuszczalne oraz orzekł o odrzuceniu tego środka zaskarżenia. Sąd argumentował, że postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 kwietnia 2007 roku (II FZ 130/07) oddalające zażalenie skarżącego na zarządzenie z dnia 15 stycznia 2007 roku wzywające do uiszczenia wpisu od skargi, skutkowało koniecznością pouczenia strony przez Sąd pierwszej instancji o opłaceniu skargi. Podstawę pouczenia stanowił, jak wskazał Sąd, art. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) dalej u.p.p.s.a. Pouczenie to, w formie zarządzenia z dnia 9 maja 2007 roku, nie zostało skierowane do skarżącego formie zarządzenia, o którym mowa w art. 220 § 1 u.p.p.s.a., a zatem nie przysługiwał od niego środek zaskarżenia w postaci zażalenia.
Sąd stwierdził nadto, że również przepis art. 194 § 1 u.p.p.s.a. nie przewiduje możliwości zaskarżenia w drodze zażalenia czynności sądu wskazującej ponownie na obowiązek uiszczenia należnej opłaty od skargi, po oddaleniu przez sąd kasacyjny zażalenia od zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi. W tej sytuacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zastosował art. 178 w związku z art. 197 § 2 u.p.p.s.a. oraz orzekł o odrzuceniu zażalenia.
S. J. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego powyższe rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji nie zgadzając się z jego treścią.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając niniejszą sprawę zważył, co następuje. Zażalenie nie jest zasadne, a więc podlega oddaleniu. W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że przedmiotem niniejszego postępowania zażaleniowego jest dokonanie kontroli, pod względem zgodności z prawem postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 22 czerwca 2007 roku, stosownie do norm art. 15 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a. W postanowieniu tym Sąd ocenił, że ponowne zarządzenie Przewodniczącego o konieczności uiszczenia wpisu od skargi, w następstwie oddalenia zażalenia na zarządzenie przewodniczącego wzywające do uiszczenia tej opłaty jest niedopuszczalne. Stanowisko to należy uznać za trafne. Zaskarżenie zarządzenia przewodniczącego w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi powoduje, że sąd drugiej instancji bada, czy obowiązek opłacenia pisma przez stronę postępowania został przez Sąd prawidłowo określony w zakresie zarówno zasadności wezwania, określenia rodzaju wpisu oraz jego wysokości.
Oznacza to, że w rozpoznawanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 6 kwietnia 2007 roku (II FZ 130/07) dokonał oceny prawidłowości zarządzenia przewodniczącego I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 stycznia 2007 roku i stwierdził, że Sąd słusznie wezwał stronę do uiszczenia wpisu oraz określił rodzaj i wysokość tej opłaty, wskazując termin, w jakim należy uiścić wpis jak również skutki niewykonania wezwania. Tym samym, w wyniku instancyjnej kontroli zarządzenia Przewodniczącego z dnia 15 stycznia 2007 roku zostało ono utrzymane w mocy.
Należy uznać, ze w tej sytuacji Przewodniczący zarządzeniem z dnia 9 maja 2007 roku, działając na podstawie art. 6 u.p.p.s.a., ponownie poinformował skarżącego o obowiązku opłacenia skargi. Od zarządzenia tego, jak słusznie zauważył Sąd w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przysługuje zaskarżenia. Zarządzenie z dnia 9 maja 2007 roku nie mieści się w kategorii zarządzeń o których mowa w art. 220 § 1 u.p.p.s.a. Możliwości zaskarżenia tego zarządzenia nie przewiduje również art. 194 § 1 tej ustawy określającym rodzaje rozstrzygnięć sądu pierwszej instancji zaskarżalnych w drodze zażalenia.
Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.